GEL KATIL BİZE :)

31 Ağustos 2011 Çarşamba

ve HİGH LİFE DERGİSİ DE BU AY BİZE YER VERMİŞ....



 İŞTE bu da bursanın en çok okunan magazin dergilerinden HİGH LİFE...burada da yer verilmiş olmasına çok sevindim.
haber içeriği itibari ile aynı.
ama memnun edici...
yaptıklarımın farkediliyor olması,
haber değeri taşıyor olması çok sevindirici...

 eylül sayısı...



                                                   fotoğrafı büyütmek ve okumak için lütfen üzerine tık tık...


kültür bakanlığı için gerekli doneler bir bir toplanıyor.
son bir hamle kaldı yapılacak...
sıra ona geldi...
:)))
ayrıntılara girmiyorum hiç...
süprizi kaçmasın...

25 Ağustos 2011 Perşembe

BURSA BASININDA ES TASARIM...MUTLULUĞUMU SİZİNLE PAYLAŞMAK İSTEDİM

Bir kaç hafta önce TRT nin OKUL kanalında ANNE_ÇOCUK programına konuk olmuş ve bunu sizlerle paylaşmıştım.
çarşamba sabahı gelen bir telefonla dergideki haberi duydum. koşarak aldım marketten.
sevindim...çabamın ve emeklerimin takdir görmesine, yer verilmesine sevindim...
ve bunu sizinle paylaşmak istedim...


burada hiç tanımadığımız insanlarla duygularımızı, gözlemlerimizi, heyecanlarımızı, hayatımızı soframızı, mutluluğumuzu, üzüntülerimizi paylaşıyoruz.
tanışıyoruz...
yeni dostluklar kuruyoruz...
sabahları heyecanla açıyorum inanın.

yorumlarınızı okumaktan,

paylaştıklarınızı izlemekten,
sizlerle iletişim içinde olmaktan çok mutluyum.

her bırakılan yorumun insanı nasıl mutlu ettiğini hepimiz biliyoruz...
iyi ki böyle bir iletişim ağımız var...

sevgiyle kalın...:))

23 Ağustos 2011 Salı

HAYATA BIRAKILAN AYAK İZLERİ...

Bir yandan ürün yapıyor diğer yandan düşünüyordum.
neden bu kadar çaba elif diye...

çık gez dolaş diyorlar,
komşularım , ailem gençliğinin kıymetini bil diyorlar...
bu sağlık, bu yaşlar geri gelmeyecek diyorlar...

eşim de uğraşma artık, kurs verme, yorma kendini diyor...
peki neden durmaksızın çalışıyorum diye soruyorken buldum kendimi...

konu maddiyat değil, yani cevap para değil...
takdir edilmek mi ?
hayır oda değil.
takdir beklentimi doyuralı çok oldu inanın.

cevap galiba ayak izleri...

yaptıklarımı satmak bile istemiyorum aslında.
hediye edeyim, insanlarda bana dair bişeyler bulunsun ,
güzel duygularımı taşıyan ürünler onlara renk katsın ...
paketleri açtıklarında mutlu olsunlar,
o güne yansısın ve günleri güzel geçsin...

hayatta çok şükür ki isteyipte yapamadığım bişey olmadı.
hani içimde ukde kaldı dediğim bişey yok.
almak istediğim, gitmek istediğim, başarmak istediğim ne varsa ucundan kıyısından ulaştım.

bunun için daima şükrettim.

ama oturduğum yerden beklemedim olsun dileklerim diye.
hep çaba harcadım...
çalıştım, sabrettim...
ve hep iyi işler yapmaya gayret gösterdim...

hayat bir yolsa,
ve bizler birer yolcuysak,
yolda yürürken bıraktığım izler, iyi şeyler olsun istedim.
Asil benden sonra, beni anlatırken gururla anlatsın istedim.
ailemin, arkadaşlarımın dostlarımın kıvanç duyacağı biri olmak içindi çabam.

bunu yaparken , üretmenin bana verdiği mutluluğun farkına vardım.
üretirken yoluma çıkanlarla kurduğum dostluklar en büyük kazançtı belkide.

yaptıklarım sadece araç oldu, vesile oldu iyi şeylere...

diğer yandan kendime doğru bir yolculuk başlattı.
tanıştığım insanların bana dair söyledikleriydi bu yolculuğu başlatan şeyler...

bana beni anlattılar...bazıları bir kaç cümle kurdu,
bazıları hissettiklerini anlattı.

bana atölyenin çok pozitif bir havası olduğunu söyledi kursa gelen hemen hemen herkes...
gelmek ve gitmemek istediklerini...

zamanın burada daha hızlı aktığını...
nasıl geçtiğini anlamadıklarını...

sonra haftada bir görüşmek yetmez oldu.
telefonlarla, sonra dışarıda bir çay , bir kahve bahanemiz oldu...

sevdiğim her şeye emek verdim...
ve emek verdiğim her şeyi sevdim....

galiba emek verdiklerim de beni sevdi...

ben kendimce doğru bildiklerimi yaptım,
içimden gelen sesi dinledim.
yürekten çıktıysa eğer o doğru demektir dedi şirin baba..
ben hep bunu uyguladım...

bazı şeylerin üzerini bir kalemde çizmek mümkün değildir...
birine zarar vermek , emeklerini yok etmek kolay değildir.
geçmişe yönelik yaptığı onca iyi şeyi silemez kimse...

insanları tek bir söze, tek bir yargıya göre değerlendirmez kimse...

yani;

aynası iştir kişinin lafa bakılmaz....


geriye dönüp baktığımda bıraktığım izlere bakıyorum da su gibi berrak...
saydam...
olumlu, güzel işlere imza attım hep...
boş şeylerle uğraşacak zaman bırakmadım asla kendime...
beni tanıyan , yakından tanıyan herkes bunu iyi bilir...

şimdi geleceğe bakıyorum...
ve hedeflerime...

eğer ben o işleri hedef tahtama almışsam , başarmışım demektir...
belki erken, belki geç...
ama sonuç önemli olan...

çok güzel şeylere doğru atıyorum adımlarımı...
bunu yaparken,
hedefe doğru koşarken,
kimsenin çiçeklerini ezmiyorum.

kendime açtığım yolda yürüyorum.

baktığım yerde ışık var.
güneş var,
aydınlık var...

yolum ne kadar sürer bilmiyorum...
ama bıraktığım izler daima iyi işler olacak...
işte bu yüzden çabam...

ve bu yüzden son nefesime kadar emek vermeye ve sevmeye devam edicem...

bu yolda yürürken yanımda olmak isteyenlere, dostlarıma, aileme , ve en önemlisi oğluma sonsuz ayırdığım yer...
ama uzaktan izleyen herkese İYİ SEYİRLER......





1 Ağustos 2011 Pazartesi

BEN TEŞEKKÜR EDERİM :))

BİR SÜRE ÖNCE FARUK SARAÇ TASARIM MESLEK YÜKSEK OKULUNA DAVET EDİLDİM.bu defa konu ders değil bir kahveydi bahane. uzun bir sohbete imza attık. ALİ BEY ben ve GÜZİDE HANIM....o kadar keyifli bir sohbetti ki orada olmanız gerekir anlatması imkansız. genelde dışarıdan bakanlar ciddi ELİF HOCA tarafımı bilirler. onlarda öyle olduğumu düşünüyorlarmış. sohbetin son noktasında yanlarından ayrılırken itiraf ettiler bunu...

faruk saraçta verdiğim konferansta sergilediğim ciddi tavır böyle düşünmelerine neden olmuş sanırım.
o gün öyle çok güldük ki....
güzide hanım ben oradan ayrıldıktan sonra da gülümsemeye devam etmiş gün boyu. ertesi gün beni arayıp, bu gün hakkında bir yazı yazmak istiyorum sayfamda dedi.müsadenizle diye ekledi.

memnuniyetle dedim.

işte yazıyı sizlerle paylaşıyorum.
gülümsemek hayata çok güzel.
ama gülümsetmek daha özel bişey.....
yazıyı okuyabilmeniz için fotoğrafın üzerine bir tık lütfen :))) bu yazı beni çok mutlu etti. kaleminize sağlık Güzide Hanım.....