GEL KATIL BİZE :)

8 Şubat 2015 Pazar

BU BİR DOSTLUK HİKAYESİDİR

Bir dostluk hikayesi anlatıcam size.biraz uzun sürebilir. 
Yıl 2008, keçe ile yollarımız kesişeli 8 yıl olmuştu.bir gün yün keçeden bir çanta tasarladım kendime. Her yeri keçe ve üzerinde keçe çiçekleri vardı. Yeni çantamı elime alıp çarşıya çıktım.tabiki hobi malzemeleri almaya. Bir boncuk ve takı malzemesi satan dükkana girdim.boncuk seçiyorum.
Yanıma uzun boylu bir genç bayan yaklaştı.pardon dedi, çantanızı nereden aldınız acaba? 
-Bende kendim yaptım dedim.
-Sipariş versek yapar mısınız dedi.
-Kendiniz yapmak istemez misiniz dedim
-kursunu veriyor musunuz dedi
-evet dedim.
Adresi telefon numaramı aldı ve ne zaman başlayabilirim dedi.cumartesi günleri kurslar dedim.
İlk cumartesi derse geldi.
Önce gözledi, izledi
Beni tanımaya çalıştı.bir yılı aşkın bir süre keçe derslerime geldi.
2009 da ben bursanın büyük avmlerinden KORUPARKTA bir keçe corner açtım.
Beni aradığındaki ses tonunu hiç unutamıyorum.
En az benim kadar sevinmiş ve benim kadar heyecanlanmıştı.ve biz artık çok yakınlaşmıştık.
Sözüne,nişanına,kınasına düğününe şahit oldum.
En sıkıştığım zamanlarda hep imdadıma yetişen ilk kişi oldu.
İçim sıkılsa, daralsam, kendimi kötü hissetsem gerçekçi yaklaşımıyla bana hep destek oldu.
Kolum rahatsızlanıp ürün yapamadığımda benim için üretti.
Ailesinin bir parçasıymışım gibi davrandı.
Her gittiği yerden bana da mutlaka bişey getirdi.
Arada kızdı, arada uyardı, düzenli olmayı onun sayesinde öğrendim.
Hamileliğinde , doğumunda yanında olabilme şansım oldu aradaki kilometrelere rağmen.kızı selin elime doğdu.
Her sergime,her doğum günüme, hatta oğlumun karne gününe bile yetişti manisadan.
Bizi hiç kimsenin şımartmadığı kadar şımarttı.
Ben tek kızım.annemde tek kız.teyzemde yok, kız kardeşimde.
ipek bana kızkardeş duygusunu tattırdı.
Ailesi de akrabalarım gibi oldu.teyze olamadım demeye kalmadı ipeğin kızının teyzesi oldum.her hafta kızının günlük videolarını çekip bana gönderdi Selinin büyümesine tanık olayım diye.
Selin beni sık görmesede bursadaki elif olarak tanıyor ve biliyordu.
Buda beni mest ediyor...
Şimdi ikinci bebeğini bekliyor İpek.bursaya gelmek istese de hamileliğinin son ayları olduğu için seyahat edemiyor.
5 şubat doğum günüydü.
Kalk sen ona git dedim kendime.
Habersiz çıktım yola.
Beni kapıda görünce Şaka mısın sen dedi.

Birlikte çok güzel bir gün geçirdik.

Bursanın şansı olarak kabul ettiğim Ayşe aktaş kurabiyeden düşler ipek için harika bir pasta hazırladı.
Bozulmadan 4 saat kucağımda benimle seyahat etti pasta.
İpek çok sevindi ve şaşırdı.
Gece boyunca selin ile bir sürü oyun oynadık.

Beni elif uyutsun dedi gecenin sonunda.


Üç kız keyif yaptık.

Burda bacaklarıma sarılmış küçük bir prenses var.sıcakkanlı ve sevgi dolu.

İpek ve selinin pastasını herkes çok beğendi.

Kesmeye kıyamadılar. 

Ve dönüş zamanı geldi.

Küçücük kollarıyla sarıldı ve öptü.
Bu da veda pozumuz

Harika geçen iki günün sonunda veda zamanı geldi. Onları kucaklayıp yola koyuldum.

Manisa çıkışında mola verdik.arabadan inip cafeye yürürken Elif Hanımmm diye seslenen birini gördüm. Dönüp baktığımda sizi instagramdan takip ediyorum diyerek kendini tanıttı nefise hanım. 
Şaşırdım ve sevindim.
Kısacık sohbet ettik.
Güzel dileklerle ayrıldık
Keçe sayesinde mükemmel insanlarla tanıştım.
Bir çoğu ile irtibatımı kesmedim. Özlüyorum çünkü.
İşte İpek benim En büyük kazancım.çok şükrediyorum çevrem iyi yürekli güzel insanlarla dolu.

Dostlukların daim olması dileğiyle... 










2 yorum:

  1. Böyle dostluklara sahip olmak ne kadar güzel :)

    YanıtlaSil
  2. Ne güzel insanlarsınız ,okurken duygulandım.Gözlerim doldu:)

    YanıtlaSil