GEL KATIL BİZE :)

19 Ocak 2016 Salı

ATÖLYEMİZDE ÜRETİM BAŞLADI.


Yine uzun bir ara oldu farkındayım. Tatlı tatlı telaşlarımız vardı. 
Kısaca özetlemek gerekirse, evin nur kısmını atölye olarak düzenlemiş olsam da , küçük bir alana sığamadığım  için evin her yerini atölye olarak kullanmaya başlamıştım, dağınıklığın, kırpık, elyaf, iğne iplik kalıntılarının hüküm sürdüğü bir ev doğal olarak, düzene girmiyor, girse de eski haline dönmesi pek uzun sürmüyordu. 
Bunun için üretmek için daha geniş bir alana, daha büyük masalara ve konsantrasyona ihtiyacım vardı. Bu sebeple start alan düşüncem, faaliyete dönüştü ve atölye olarak kullanabileceğim  bir alan bulup, düzenledim. 
İşte aralık ayından bu yana, düzeni, yerleştirmesi, dekorasyonu derken , ocak ayı itibari ile kesip biçmeye başladım. 

Evdeki tüm malzemeyi, makineleri, keçeleri vs... Atölyeye taşıdım. 
Böylece evde bi ferahlama , bi sadelik hasıl oldu. 
Tabiki bu durumdan oldukça memnunuz ailecek. 
Artık gece yarılarına kadar oturup keçe kesmiyorum mesela. Vakitlice uyumak mümkün oldu. 
Tertip düzen eskisine göre daha uzun süre korunuyor. 
Her yerde elyaflar uçuşmuyor mesela. 
Akşamları çayımı soğutmadan içebiliyorum artık.

Evde sadece yünlerimi bıraktım. Boşduramayangillerden  olduğum için, akşam yemekten sonra iki üç motif örüp rahatlıyorum.
Atölyede bir sistem oturttum sayılır. Okuldaki derslerimden arta kalan Zaman'larımı orada geçiriyorum. Sakin , hafif bir müzik eşliğinde, sıcak çay ve hayaller ile Zaman Nasıl geçiyor hiç anlamıyorum.
Uğraştığım herşeyi keyifle yapıyor olmak çok Mutlu edici. 
Atölyeden çıkmam gerektiğinde , dağınıkta kalsa, toplu da olsa kapısını çekip çıkabiliyorum. 
İş ile evi ayırmak daha sistemli çalışmamı sağladı. 
Kapımız açık, orası bir dükkandan ziyade, Mutlu olma yeri, gel örelim , dikelim, sohbet edelim, çay İçelim..... 


Şimdi kar da var bahçede. Film izliyor gibi dışarıyı seyretmesi. 

Bu ara battaniyelere motiflere, minik örgü cüzdanlara takılmış durumdayım. Rengarenk ipler ile aklıma ne gelirse öresim var. 


İhtiyaçtan değil tabiki bu battaniye aşkı. 
Tamamen istek ve heves durumları.



İşte atölyemizin bahçesindeki kar manzarası böyleydi bugün. 
Kar tatili olur mu diye beklerken , sevgili vali beyden ses çıkmayınca , tıpış tıpış gittik yürüyerek okulumuza. Birde bahçe nöbeti vardı ki sormayın. 
Kar dolu okul bahçesinde onca çocuk, siz düşünün halimi....
Neyseki kazasız belasız atlattık. 
Bu gece çok soğuk ve don olayı gerçekleşecekmiş Yarın okullar tatil Bursa'da. 
Yarın için planım şöyle, sıcacık ev, örgü ve çay... 
Aa bu arada karla kaplı bir sabaha uyandığımızda  duyduğum heyecanı , çocukluğumdaki kadar yoğun yaşıyorum hala. Sizde benim kadar heyecanlanıyor musunuz bembeyaz bir şehre uyandığınızda??? 

















3 yorum:

  1. Yaptığınız işleri severek takip ediyorum harika şeyler üretiyorsunuz ve Bursa'ya ilk geldiğimde ziyaret edeceğim atölyenizi hayırlı olsun inşallah :)))

    YanıtlaSil
  2. El emeği, göz nuru dediğimiz bu tür çalışmalara hep ilgi duymuşumdur. Çocukluğumda kes yapıştır alışkanlığı bakıyorum da beş yaşındaki torunuma da geçmiş genetik olarak. Benim de bir odam tamamen çalışma odası olarak kullanılıyor. Elbette dağınıklık oluyor ve bundan da şikayet ediliyoruz. Oysa evimizin diğer odaları tertiplidir. Kraft sanatıyla ilgili düşünce, protesto ilgimi çekmiştir. İnsana aynı zamanda wintage bir masumiyeti de aşılıyor. Baba annemin dikiş kutusu, kahve sepeti, kahve değirmeni hala değerli bir eşya olarak bizde saklı duruyor.

    YanıtlaSil
  3. Tabiki ihtiyaçtan değil battaniye örmeler ama bizim ihtiyacımız farklı elişi düşkünlerinin ihtiyacı terapi....tamamen rahatlama kafayı boşaltma anlamında ,ellerinize sağlık Elifcim renklerle birlikte muhteşem,cüzdanlara bayıldım...kimbilir kimlere hediye edilecektir onlar,bende öyleyim yapar yapar dağıtırım buda beni mutlu eder...sevgiler

    YanıtlaSil