HAYATA DAİR

ÇALIŞTIK YORULDUK AMA KENDİMİZİ ÖDÜLLENDİRMEYİ DE İHMAL ETMEDİK :))

2012-01-30T00:38:00.000+02:00

tatili fırsat bilip yine ışık hızı ile bursada aldı soluğu ipek...

ipek gelince mecburen yeşil çaya talim tabi...

eskiden olsa o kahvaltı tabağını siler süpürürdüm.

ama bu ara midem mi küçüldü ne?

yiyemez oldum pek bişey.

neye elimi atsam yarım kalıyor.

hatta ipek taklit ediyor benim bişeyler yeme halimi.

yesem mi yemesem mi modunda çatalımla oynayıp duruyormuşum...

ben de beyaz peynirli omleti tercih ettim kahvaltı olarak...

ipek yine kahverenginin bir çok tonu ile süper bir uyum yakalamıştı.

gidip bir de taba manto aldık tam oldu.

kaban harika ama...

ne yalan söyliyeyim gözüm kaldı valla.

işte bu da benim yayınlamaktan bıkmayacağım kahvaltı tabağı...

kahvaltıdan sonrası koşturmaca.

ama akşam yine ödül zamanı.

dedim ya eve uğramaz oldum diye.

sabah öğle akşam dışarıda geçiyor günler.

bu yaz leylek te görmedim ama...

waffle...............

hani yorumsuz derler ya işte öyle.

tabaktaki yazıya bakınca anlıyor insan...

PARMAKLARA DİKKAT!!!!

:))))

LEMAN KÜLTÜR deyiz.

o komik menüden ne yesek modunda bir fotoğraf bu...

yediğimiz şeyin adı

BİZİM ÖKKEŞİN HAYALİ...

daha neler var neler.

manyak omletten tutunda

deli cevat köftesine kadar...

hatta ekmek arası çorba dahi var menüde...

itiraf ediyorum sosları harika...

yemekler lezzetli ve servisi iyi...

fiyatlarda orta.

kişi başı 15 lira gibi bir miktar kafi.

yemek ve içecek için.

biraz atmosfer,

biraz ambians

hani yeme de yanında yat derler ya.

çantada çikolata paketi gibi dolaştırılacak bişey olsa her daim yanımda bulundurucam ama nerde....

inanın her gün gidip yiyebilirim...

galiba beni sunumu da vuruyor.

görsel sanatlar okumuş biri olarak

görselliğe biraz önem veriyorum sanırım.

estetik duruş ve renkler,

sunumdaki hassasiyet beni çağırıyor.

sizinle paylaştığım bir çok yemek ve kahvaltı postunda,

masadakilerin çoğuna dokunmuyorum aslında.

ama masada olmaları beni mutlu ediyor.

evde kahvaltı ettiğimde de öyle.

yesem de yemesem de,

bol çeşit olacak.

yeşil zeytin, siyah zeytin,

iki tür peynir, mümkünse düzgün kesilmiş,

reçeller(her sabah yeni bir kaba konulmuş olacak.kenarından köşesinden damlamış olmayacak)

yemesem de herşey olsun istiyorum.

buzdolabını açınca canımın çektiği şeyler bulunsun istiyorum.

soda içmem ama dolapta olmalı.

tuhaf belki ama öyleyim.

evde her zaman çocuklara verdiğimde sevindirecek bişeyler bulunmalı.

çikolata, şeker,

keçe tokalar bulunur mesela...

boş zamanlarımda kıyafetlerimi askılarda kombin yapar öyle asarım.

acil durumlarda üstüne ne giysem, altına ne giysem derdi olmasın diye.

çorabına kadar kombinler dolaba öyle asarım.

tek bir askıyı aldığımda hepsi birden gelsin diye.

sunum önemli diyorum ya...

işte bu yüzden markete giderken bile öylesine çıkamam evden.

biraz detaycıyım.

olsa da olur olmasa da diyemiyorum.

yine uzattım galiba...

güzel günler geçiriyorum yine.

bol paylaşımlı hoş anılar dolduruyorum.

gülüyoruz...

mutlu oluyoruz.

ve en güzeli ,

hayatımı güzelleştiren insanlarım var.

eşim, dostum, arkadaşlarım...

hani diyor ya uzmanlar,

zamanın nasıl geçtiğini anlamadığınız anlar ne kadar çoksa o kadar mutlusunuz diye.

zaman nasıl geçiyor hiç anlamıyorum.

hep bir uğraş, hep bir hedef var...

hep yeni ve güzel fikirler dönüp duruyor zihnimde.

ve ben her şey için minnettarım yaradana...

ELİF ŞAHİN KEÇE TASARIM ATÖLYESİ KORUPARK ŞUBAT TATİLİ ETKİNLİĞİNİ SUNAR....

2012-01-28T19:10:00.000+02:00

çocukların heyecanla beklediği şubat tatili geldi...

karneler alındı,

karne hediyeleri verildi,

karneler büyüklere gösterildi,

karnelerin arasına paralar sıkıştırıldı...

çocuklar onurlandırıldı, takdir edildi,

azıcık kötü not varsa,

yüzbin nasihatla yeni dönemde düzelteceğine sözler alındı.

şimdi iki hafta evde canı sıkılan çocuklarla vakit geçirmek zor tabi...

hava soğuk,

hatta karlı günlere uyandı bursa.

ne yapsak ne etsek derken,

akın akın alış veriş merkezlerine gidildi.

işte biz tam o esnada girdik devreye.

KORUPARK yönetiminden gelen teklifle,

hafta sonu iki gün etkinliğimizi düzenledik.

200 çocukla çalıştık.

keçe bebekler, süsler, maskotlar yaptık.

çocuklarla çalışmak güzel.

bu gün yanıma uğrayan bir öğretmen arkadaşım,

bıkmadınmı 4 aydır çocuklardan ,

tatilde bile onlarla uğraşıyorsun elif dedi bana.

vallahi seviyorum.

nasıl mutlu oluyorlar bir bilseniz...

etkinliğimi kurabi tasarımı yapan arkadaşlarım EFSUN VE REMZİYE HANIM ile paylaştım.

onlarda çok güzel bir destekle projemize katıldılar.

sevgili SEVİMLİ TATLAR....

KURABİYE VE PASTA ATÖLYELERİ VAR...

çocuklar etkinlik sonrası ,

üzerlerinde sevdikleri kahramanların resimleri olan kurabiyeleri alınca

öyle çok sevindiler ki...

afiyetle yediler.

verdikleri destekten ve emeklerinden dolayı

SEVİMLİ TATLARa çok teşekkür ediyorum.

yaşları iki den başlayan ve 10 yaşına kadar ulaşan çocuklar,

hevesle yaptılar etkinliği.

bişeyler öğretmek,

faydalı olmak, birilerinin yüzünde tebessüm oluşturmak nasıl güzel bir haz...

aileler de çok hevesliydi.

çocukları etkinliği yaparken her biri tek tek çocuklarının fotoğraflarını çektiler.

bu fıstığın giyim zevkine hayran kaldım.

çoraplarda dahi uyum...

:))

biraz üşüdük, biraz da yorulduk.

ama değdi.

yine çok güzel bir faaliyet yaptık.

teşekkür edenler, takdir edenler,

allah razı olsun diyenler oldu.

benim için bunlar ve çocukların yüzündeki gülümseme yeterliydi zaten.

bu keyifli çalışmaları lezzetli kurabiyelerle tatlandırdık.

yakında bir etkinliğimiz daha olacak...

ama şimdilik süpriz.

yani üretime tam gaz devam.

bu gece iyi uyuyup kendimi dinlendirmeliyim.

hani bir gün çok yersin de ertesi gün telafi etmek için biraz dikkat edersin ya...

işte ben de öyle yapıyorum.

ne zaman biraz yorulsam ertesi gün dinlenmeye alıyorum kendimi.

o zaman daha kolay atlatıyorum .

minicik ellerini ısırasım geldi bir çok çocuğun.

bu arada asilimin sınıf arkadaşları da katılımcı oldular.

Asil çılgınlar gibi eğlendi.

arkadaşları ile sinema ve burger king keyfi yaptılar.

kuzum

annecim gurur duyuyorum seninle deyip ağlattı beni.

tek amacım ona iyi bir model olabilmek...

bol fotoğraflı upuzuuun bir post oldu farkındayım.

ama katılan her çocuğun fotoğrafını çekemedim.

çektiklerimi de yayınlayacağıma söz verdim.

aileler buradan fotoğrafları kopyalayabilirler.

destek veren,

emek veren herkese teşekkür ederim.

SADECE YATMAK İÇİN EVE UĞRAR OLDUM...SİZE YAZAMIYORUUUUM :(((

2012-01-27T00:56:00.000+02:00

kaç gün oldu sayamadım ancak uzun zamandır yarı kaldım bloğumdan ve sizlerden.

kocaman bir özür...

ancak hastaneye yatmadan önce sizinle paylaştığım güzel bir anlaşma vardı.

süper bir sipariş için el sıkışmıştık.

ancak bir haftam hastanede geçince oldukça sekteye uğradı.

ama yetiştirmek için hala vakit varken İpek yardımıma koştu yine manisadan.

harıl harıl çalışıyoruz.

kurumsal bir firma için üretiyoruz bu kez.

o yüzden standart sapma sıfıra yakın olmalı ve çok düzgün iş çıkarmalıyız diye

daha profesyonel bir biçimde çalıştık.

atölyelerde,

keçecilerde ,

nımunelerin peşinde,

üretimin içindeydik.

sabahtan akşama kadar ,

kah üşüdük, kah acıktık

ama siparişleri yetiştirdik.

her ürün bitiminde oh şükürler olsun bu da bitti dedik.

makinelerin başında,

yapışkaıydı, telasıydı derken,

canla başla çalıştık.

şubat tatili olması da çok işime yaradı doğrusu.

her sabah ayten ablamın kahvaltısını sıkıca mideye indirip,

üzerine pekmezimi yudumlayıp,

sıkı sıkı giyinip,

attım kendimi dışarı.

asilimde anneanne , babaanne dolaştı...

tatilin tadını çıkarttı.

işimi seviyorum.

zevkle yapıyorum.

günden güne artan talep,

ve adımın marka haline gelmiş olduğunu görmek o kadar mutlu ediyor ki beni.

şahıslardan gelen siparişler elbette mutlu ediyor.

ancak,

kurumsal firmalar bana ulaşıp sipariş verdiğinde markalaşma yolunda doğru adımlar attığımı anlıyorum.

ilk kurumsal firmam AKBANK tı mesela.

geçen yıl yeni yıl hediyeleri için tüm çalışanlarına özel keçe ürün yaptırmak için beni aradıklarında şok olmuştum.

ama çalışınca bir şekilde sizi tanıyor ve buluyorlar.

hep heyecanla ve severek yapıyorum işimi.

emin olun her üründe duygularım var.

bu gün sabahtan beri biten ürünlere etiketimi basıyorum.

itiraf etmek gerekirse işin en haz veren yanı bu kısmı.

binlerce ürüne adını , yani imzanı atmak.

hava yağışlı olmasına rağmen kilometrelerce yol yapıyorum, kazı çalışmaları ve metro çalışmaları olduğu için girmediğim ara sokak, dolanmadığım tepe kalmadan zamanla yarışıyorum.

atölyeleri ikna edip pazar mesaisine kalıyorum onlarla birlikte.

işin başında olup, kontrollü üretilmesini sağlamaya çalışıyorum.

kalite benim için önemli.

şunu aklımdan hiç çıkarmıyorum.

her ürün gittiği yerde beni temsil ediyor.

yoruluyor muyum?

evet tabiki...

ama bunlar tatlı yorgunluklar.

çalışmayı , üretmeyi seviyorum.

biliyorum ki,

insan hayatta daima yalnız.

ve yalnız kalmaya aday her zaman.

kimseye muhtaç olmadan yaşamak için,

depresyon ve kötü duygulardan kendini uzak tutmak için,

örnek olmak için,

kendin ile barışık olmak ,

ve en güzeli faydalı olabilmek için üretken olmalı insan.

eskiden

işleyen demir ışıldar derlerdi de anlamazdım küçükken.

şimdi anlıyorum.

gerçekten işleyen olmalı insanoğlu.

alnımızın akı ile önümüzdeki hafta teslim ediyoruz siparişleri.

biliyorum ki,

bu iş başka işlerin referansı olacak.

arkası gelecek.

ben heyecanla yeni çizimler yaptım bu gece.

çizim yaparken öğrencilik yıllarım geldi aklıma.

kumaş desenleri çizer ,

fabrikalara satardım.

her desen 150 lira civarındaydı.

o zaman ilaç gibi gelirdi.

grafik okudum 4 yıl.

bazı kurumların logo ve amblem çalışmalarını yapmış, yarışmalarda dereceye girmiştim.

o zaman ı mac ile çalışıyorduk.

logolarım tescil edilince yine bir öğrenci için oldukça iyi paralar kazanmıştım.

hatta ilk makyaj setimi de öyle bir projenin ücreti ile almıştım.

güzel günlerdi.

:))

şimdilerde kazanacağım parayı pek düşünmeden çalışıyorum.

çünkü hedeflerim farklı.

yine çok güzel fikirler uçuşuyor zihnimde.

hepsini yapmak istiyorum sırayla,

ama yorulmadan yapmalıyım.

direncimi henüz toparlamışken,

biraz dikkat etmeliyim.

sizlere bu postu uykulu gözlerle yazıyorum.

günlerdir aklımdasınız.

ancak fırsat yaratabildim.

evin beyleri uyudu.

ben de azıcık zaman çalıp size yazmak için geldim.

aslında çok yorgunum.

öne doğru eğilerek çalışmak, boynumu zorluyor.

şimdi sıcak su torbamı alıp

ortopedik yastığımla biraz rahatlamak için buluşucaz.

yarın yine yoğun bir gün olacak.

hepinizi kocaman öpüyorum.

iyi hafta sonları....

aa yarın daha cuma dimi...

pardon.

okul olmayınca hafta sonu gibi hissettim birden.

haydi allah rahatlık versin.

VEEE ELİF ÖZÜNE DÖNDÜ :))) SÖZ VERDİĞİM GİBİ....

2012-01-17T13:06:00.001+02:00

insanoğlu müthiş donanımlı yaratılmış.

en bittim tükendim dediğin anlarda bile bi yolunu bulup sıyrılıyorsun.

kendini toparlıyor,

normale dönüyorsun.

can sıkıcı şeyler, hastalıklar yaşansa da,

geçiyor.

düşünsenize hiç bir şey kalıcı değil.

insanlar ,

iflas ediyor,

ailesini, evladını kaybediyor,

ölümlerle karşılaşıyor,

bir anda kanser olduğunu öğreniyor,

bir gece önce evi barkı varken, ertesi sabah sokakta kalıyor, enkazda bekliyor,

ama

HAYAT DEVAM EDİYOR.

ve allahım son nefesimizi almadıkça da devam edecek.

işte bu yüzden,

tükenmiş olmamak gerek.

gayreti elden bırakmamak gerek.

hayat her şekilde ,

yine normale dönüyor.

bu bir film sloganıydı,

NEFES ALIYORSAK,

HALA UMUT VAR DEMEKTİR.

işte bu yüzden,

hiç umudumu yitirmeden yaşama sımsıkı sarılıyorum.

gece karanlığında da ,

havada gri yağmur bulutları olsa da ,

güneşi ucundan kıyısından görüyorum.

biliyorum ki ,

herkesin derdi kendine göre büyük.

ya da özendiğimiz insanların dertleri bizimkinden daha büyük.

o yüzden

ÇOK ŞÜKÜR...

SAĞLIK OLDUĞU SÜRECE,

AŞILAMAYACAK ENGEL YOKTUR.

allahım hem akıl ve ruh sağlığı,

hen de beden sağlığı versin...

herkese.

dermansız dertlerden uzak tutsun.

ama şunu da unutmamak gerekir ki,

yaşanan her olumsuzluk ,

içinde bir fırsat barındırır.

olumsuzluğa takılmak yerine,

fırsatı görmeye çalışmalı...

makyajsızınm ama idare edin.

tabiki böyle çıkmadım kuaförden.

acıcık boyandım :))

OOOOFFFF

öyle yatmak bana göre değil arkadaş.

en güzel söz muteberden geldi ,

yatağa hiç yakışmıyorsun dedi bana.

ipek te öyle...

seni böyle görmeye,

sesini böyle duymaya hiç alışkın değiliz demişti.

hani kuaförden çıkmayan elif???

dedi bana.

ve bende üzerimdeki hasta tozları silkeleyip ,

toparladım kendimi.

tabi ki soluğu kuaförde aldım.

öyle bir fön çekin ki,

yürüdükçe uçuşsun saçlarım diyerek hemde.

bembeyaz yüzümü renklendirmek için bir kaç ufak fırça darbesi ile tual ettim yüzüme.

anneannemin lafıdır bu.

PEK Bİ SOLUK YÜZÜN AK GIZIM,

GİT TE BİR TUAL ET YÜZÜNE...

der....

bende söz dinledim tual ettim.

ipekten aferin almak için,

özüme döndüm çarçabuk...

ben de o hasta ruh halimi hiç sevmiyorum.

okulda son katta benim atölyem.

müdür beni nefes nefese görünce ,

dalga geçiyordu,

elif hanım asansör yaptırıcam sizin için diye.

en son bezgin bekir gibi görünmekten bende çok memnun değilim müdür bey dedim de,

gülmüştük.

ertesi gün de hastanelik olmuştum zaten.

ama şimdi iyiyim hamd olsun.

bu arada yine boş duramadım.

raporluyum ve evdeyim diye,

gittim şiş ve yün aldım.

kendime şal örüyorum.

ama değişik olacak .

bitince gösteririm size.

şimdilik benden bu kadar.

fonda çalan şarkı

NİLÜFER VE HER YERDE KAR VAR....

sevgi dolu öpücükler size....

BEN SADECE...............................................

2012-01-16T17:42:00.000+02:00

bazen ,

ben sadece diye başlayan cümleler kurmak istiyorum.

ALİ AĞAOĞLU'NUN ÖZEL KONUĞUYDU ASİL PAŞAM...ULUDAĞ DA HAFTA SONU...

2012-01-15T20:55:00.001+02:00

nolur uludağa gidelim diye haftalardır bizi yedi bitirdi paşam.

babasına ,

baba sen magazinci değil misin?

neden dağa çıkmıyorsun ?

diye diye

en sonunda uludağın yolunu tuttuk...

baba torpilinden yararlanarak,

AĞAOĞLU otelde keyifli bir gün geçirdik.

sayın ALİ AĞAOĞLU

yine misafirperverliğini sergiledi.

ama asili asıl sevindiren

çok güzel hareketlerin oyuncularını görmek oldu galiba.

ERSİN ile sıkı dost oldular :))

kızak, kayak,

teleferik

telesiyej

her birinin tadına baktı kuzum

kar her yerde olduğundan açamadı gözlerini bir türlü.

güneşe bakamadığı gibi beyaza da bakmakta zorlandı.

ama çok eğlendi.

baba bundan sonra her pazar kahvaltıya ULUDAĞA gelsek olur mu????

:)))))))))))

gördüğü herşeye binmek, denemek istedi.

ALİ BEY

asili helikopterine götürünce;

asilin tepkisi çok hoştu....

SENİN HELİKOPTERİN BİLE Mİ VAAAARRRRRR?

VAY BE....

ALİ amcası kendi elleriyle mangal yaktı oğluma.

mini bir sucuk ekmek partisi

ve bu da yukarıdan manzara...

paşa oğlum yerde ...

karın tadını çıkarıyor...

ama güne damgasını vuran yine de

ERSİN di.

istanbuldaki bir bölümün çekimine gidecek yakında asil paşam...

efendim şimdi bütün bu post asilin isteği üzerine hazırlandı.

çünkü onun bloğunda yeterince izleyici yokmuş.

o yüzden de çok yorum gelmiyormuş.

bu blogda yayınlarsak çok daha fazla yorum gelir ,

çok daha fazla tıklanırmış.

o yüzden burada yayınladık.

şimdi sizden ricam:

yorumsuzluktan son derece şikayetçi asil paşamı memnun edecek kadar çok yorum bırakmanız.

hem de asile hitap eden.

çünkü bilgisayarın başında bekliyor kaç yorum gelecek diye...

çocuk sevindirmek sevap ayol...

hadi bekliyoruz bakalım yorumları....

öpüyorum hepinizi.

PEK İÇAÇICI BİR POST DEĞİL ANCAK AİLENİN NE DEMEK OLDUĞUNU BURAYA NOT ETMEK İSTEDİM.

2012-01-14T13:07:00.002+02:00

senede bir kez böyle yıkılıyorum ben.

kimine göre nazar, kimine göre Elif kendini çok yoruyor, çok çalışıyor.

diyorlar.

belki her ikisi de...

son yazdığım postu okudum da az önce zaten pazar gününden belliymiş yatacağım...

halsiz ve yorgunmuşum.

(yoksa fönsüz kahvaltıya gitmezdin oradan anlayın yani:))

sonuç itibari ile hastaneye gider gitmez doktorum yatış yapıyoruz dedi.

apar topar yattık.

depolar, vitaminler tükenmiş.

anneme ve babama göre kuş kadar yersen böyle olur diyorlar.

ama doktora göre beslenme ile çok doğru orantılı değil.

günlerdir ye kızım kelimelerinden gına gelmiş vaziyette bana.

yanımda gece gündüz beni yalnız bırakmayan dostlarım vardı.

canlarım akın akın geldiler.

en sevdiklerim,

en sevenlerim...

refakat edenlerim.

telefon refakatçisi duydunuz mu hiç????

İPEK telefon ile refakat etti bana.

zeynebim her gün uğradı.

annem babam kardeşlerim

eşim , oğlum,

canım arkadaşım mutebercim...

sonra iyi ki çalışıyoruz günümüzdeki arkadaşlarım...

hepsini fotoğraflayamadık...

hafıza kartım bilgisayarda takılı kalmış meğer...

içi boş makineyi atmışım çantaya...

ve daha sayamadığım bir çok kişi....

hep yanımdaydı.

insan böyle zamanlarda anlıyor kıymetini.

mutebercim...

hiç yakışmıyorsun o yatağa diyerek girdi içeriye...

ve kardeşlik...

başım dönünce ,

abim ayakkabılarımı , çoraplarımı giydirdi kıyamam.

kollarımdan tutup yavaşça kaldırdılar beni.

ama hep gülümseyerek...

kardeşim şaklabanlıklarından hiç vazgeçmedi.

her daim kahkahaya hazır bekletiyor insanı.

ve işte beni en çok etkileyen fotoğraf.

günlerce yattıktan sonra ilk kez ayağa kalkınca başım fena döndü....

düşecek gibi oldum.

ama beni sıkıca kavramış iki sağlam kanat vardı yanımda.

ikiside endişeli,

ikiside yardımcı...

kendimi çok şanslı hissediyorum daima.

aile konusunda, sevgi ve emek vermek konusunda, aile bağlarımız konusunda şanslıyım.

asili tek çocuk olarak yetiştirmekte ısrarlı olsam da ,

iyi ki benim kardeşlerim varmış diyorum.

aslında bu fotoğraflar öyle pek iç açıcı fotolar değil.

belki hiç eklememeliydim.

ancak

burası benim fotoğraflı güncem...

ve bunu unutmak istemediğim anılarım arasına koymak istedim.

işte bu yüzden paylaşıyorum.

yanımda olan,

geleyim mi diye sormadan gelen,

içine sinmeyip merak eden,

tedavi süresince bana eşlik eden,

bulduğu her fırsatta yanıma koşan,

sıcacık elini, sevgiyle bakan gözlerini,

şifa dileklerini,

dualarını esirgemeyen, sahip çıkan,

kanat geren,

beni öyle görmekten üzülen, teselli veren,

maddi manevi her anlamda yardımcı olan herkese,

ama herkese çok teşekkür ederim.

hastalıkta sağlıkta, mutluluk ta üzüntü de bizim için.

şimdi ayaktayım çok şükür.

ama herkes bana

CANININ KIYMETİNİ BİİİİİİLLLLL

DİYOR.

bir süre mola vermem gerekse de geçen hafta yaptığım anlaşma için biraz çalışmam gerek.

bu arada hastanede ,

babamın yanında şu cümleyi sarfetmek gafletinde bulundum;

tüh keşke yanımda keçe getirseydim, canım sıkıldıkça keserdim....

deyince ben,

babam eline geçirdiği ilk nesneyi bana fırlattı...

başlarım senin keçeneeeeee diyerek...

bu arada ipek bana ,

taa manisadan yaptığın psikolojik baskıyı unutmayacağım.

pijamalarıma tacıma da laf söyletmem.

yüzüm bembeyaz olabilir,

ellerim ojesiz olabilir.

ama

her daim bakımlıyız....:)))))))))))

ayrıca tek tip pijamayla gider miyim ben?

tanıyamadın mı beni?

oysho müdavimi olarak bu pijamalarım oysho...:))

oysho deyince hep sen geliyorsun aklıma ipek nedense???

diğer takımım da zeynebin zevki.

kyo my friend

bir gün okul çıkışı pembe çarşıya giderken durup kendimizi donatmıştık.

aa bu arada

hastaneden çıkınca

zafer ve yusufun yeni aldığı arabayı test edicez diye beni yeni arabaya attı kardeşlerim.

hadi bir deneme sürüşüne var mısın diye...

oluur dedim.

annemleri eve bıraktıktan sonra bastık hasköy pidecisine.

içerisi gayet seviyeli müşterilerle dolu iken ben,

pijamalarla, iki koluma girmiş kardeşlerimle pideciye girince,

tüm gözler bana çevrildi.

amaaaaannnn dedim.

boşver be elif...

hemen ustanın yanına gidip,

o solgun ve hasta halimle,

HASTANEDEN ÇIKTIM ,

GÜNLERDİR TAHİNLİ PİDE DİYE DOLANIYORUM.

DİREK BURAYA GELDİM,

ALLAH AŞKINA BENİ BEKLETMEDEN YAPABİLİR MİSİNİZ?

diyerek,

bir de pide sefası yaptık.

bizim kardeşler dönüşte bana demesinler mi direksiyona geçsene diye...

aaa deli misiniz ayol,

ben kendimi götüremiyorum şuradan şuraya, sizi nasıl götüreyim arabayla dedim.

arka koltuğa bir prenses edası ile kuruldum.

ve döndük.

onlar her durumda beni güldürüp, içinde bulunduğum durumdan sıyırmasını biliyorlar.

ama sağlığın kıymetini bir kez daha anladım.

tansiyonum 7 ye 3 oldu...

hemşire hanım panikte,

hekiminizi çağırayım diye fırladı odadan.

gerçekten bir süre daha sakin, daha dinlenmiş, daha iyi beslenerek, ve kendimi yormadan yaşamam gerek.

çünkü,

üzülen sadece ben olmuyorum.

annem ve babam başta olmak üzere herkesi endişelendiriyor,

üzüyorum.

benim için endişelen insanlara kıyamıyorum.

o yüzden

sizin huzurunuzda söz veriyorum.

KENDİME İYİ BAKICAM....

nerede olursam olayım

dudaklarımda hep o tebessüm olacak...

yorum yazan arkadaşlarıma oradan yazamadım.

hepinize çook teşekkür ederim.

geçti çok şükür.

umarım son olur.

allah derman bekleyen herkese şifa versin.

CANIM ANNECİM İNŞALLAH ÇABUCAK ÇIKARSIN HASTANEDEN...OĞLUN ASİL

2012-01-12T10:28:00.000+02:00

YAĞIŞLI HAVADA HAVUZBAŞI KAHVALTI BÖYLE BİŞEY OLSA GEREK...

2012-01-09T19:28:00.000+02:00

tabiki günlerden pazar.

hava yağışlı.

zaten bir gece önceden de yorgun bu elifçik.

yataktan kalkası yok...

içimden biri beni uyandırmasada akşama kadar uyusam diyorken,

anneee ben acıktım...

diyerek uyandırdı paşam beni.

nazlana nazlana kalktım,

oy oy oy...

belim ağrıyor,

her yerim tututlmuş sanki.

yine uykulu gözlerle,

öyle elime ne geçtiyse giydim.

saçıma fön falan çektiremem bu yağmurlu havada.

bıraktım ennnn doğal haliyle.

biri o tarafa biri bu tarafa dalgalanan saçlarımla çıktım evden.

canım pek bişey istemiyor aslında.

ama havuz başında, hele yağmurun havuza karıştığı o pıtır pıtır görüntü

içimi ısıtan çayla bütünleşti.

ben ve deniz sevenler böyle sanırım.

hani bir su birikintisi görsek mutlu oluyoruz.

denizi, kokusunu, rengini,

deniz kenarına kurulmuş kasabaları seviyorum.

denizi sevenleri seviyorum.

böyle denizden uzak olduğum zamanlarda da havuzu deniz yerine koyuyorum.

havuzun üzeri çisil çisil...

galiba kahvaltının en güzel yanıydı camın kenarında olmak.

asil paşam...

nutella kaşıklıyor burada.

o da annesi gibi tatlıcı...

ve işte kanıtım...

nutella kasesi önünde kaşığı elinde.

nutellayı ekmekle yiyenler bizden değildir diyor adeta...

ekmeğe sürünce tadını alamıyormuş...

:)))))

kime çektiyse :p

Asil yaşında çocuğu olanlar bilir...

bir SAFTİRİK fırtınası başladı ki sormayın.

kitap okumayı sevmeyen oğlum, iki günde bir 200 sayfalık saftirik bitiriyor.

içeriği komik ama olsun okusunda.

hızlı okuması gelişsin...

her hafta sonu olduğu gibi yine koruparkı alt üst ettik.

D&R

ASİLİN OLMAZSA OLMAZI...

girdik ve bir saftirik kitabı daha alarak seriye yenisini ekledik.

aman allahım bir de filmi çıkmamış mı???

sinema katına çıktık,

asili hemen saftirik filmine sokup, biz de başka bir filme girdik...

çok cazip olmadığı için pek bahsetmek istemedim girdiğimiz filmden.

asil çok memnun çıktı.

daha önce okuduğu bir bölüm filme yansıtılınca daha da sevinmiş.

tabiki kahve dünyası, dondurma,

lokum, çikolata vs....

asil paşanın tüm istekleri harfiyen yerine getirildi.

akşama doğru acıktığımızı farkedince ,

eve dönmek yerine

HASKÖY'e gitmek istedi evin beyleri...

malum pideci :)))

akşam yemeğini de orada yedikten sonra evde sadece çay içtik...

ve bir pazar daha, yağmurlu,

soğuk, ama boool faaliyetli geçti.

en azından asil açısından.

bana kalsa tüm gün yatardım valla...

bu kat kat giyinmiş halim çok komikti.

ayağımda yün çoraplar, yağmur çizmelerim...

üzerimde kazak, kürk yelek, pelerin,

içimde atkı...

düşünün artık ne kadar üşüdüğümü...

bu gün okul da soğuktu.

sizin de üşüyünce burnunuz buz gibi oluyor mu?

sendromsuz bir pazartesi daha geride kaldı işte...

yarın salı...

okulların kapanmasına da az kaldı.

bu hafta çok yoğun olurum.

malum notları girmem gerek.

40 kişiden 12 şubeye giriyorum.

40x12 yani...

ve her çocuğun 3 adet notu var...

elif hocam bu hafta yoğun biraz.

şubatta çokkk güzel planlarım var...

dolu dolu 15 gün geçireceğim....

hepinize iyi salılar...

FOTOĞRAF MAKİNESİ HEDİYESİ GELİYOOOOORRR...

2012-01-09T14:40:00.001+02:00

Fotografium Canon 600D profesyonel fotoğraf makinesi hediye ediyor! Yarışmaya katılarakCanon 600D Kit, Manfrotto 055XProb tripod ve Kata123Go-30 fotoğraf çantası kazanma şansı yakalayın! http://blog.fotografium.com/fotografium-canon-600d-hediye-ediyor/ sayfasını ziyaret ederek yarışma hakkında diğer bilgilere ulaşabilirsiniz.

BROWNİ DEN HEDİYE VAR...HEM DE DAHA ÖNCE GÖRÜLMEMİŞ BİR HEDİYE...BLOĞUNUZA TASARIM YAPMAYI TEKLİF EDİYOR.

2012-01-08T22:56:00.000+02:00

AYRINTILI BİLGİ VE ŞARTLAR İÇİN buraya tık tık

ELİF BU GÜN YORGUN AMA MUTLU.....

2012-01-08T00:13:00.000+02:00

Bu gün aradan oraya koşturdum durdum.

şu an gözlerim yanıyor inanın.

dün gece eskizler üzerinde ,

çizimlerle ,

taslak çalışmaları ile uğraştım.

en sonunda uykum geldi ve yattım.

yattım da çok iyi uyuyamadım.

hem heyecanlıydım,

hem sabırsız.

sabah erkenden kalkmaktı niyetim.

ama gece iyi uyuyamayınca,

sabah birazcık uyuyakalmışım.

saati görür görmez fırladım.

ağzıma bir lokma ekmek atıp ,

elime geçen ilk şeyi giyip fırladım.

o kadar çok yere yetişmem gerekiyordu ki...

bursayı bir uçtan diğer uca kadar dolandım.

iki kez benzin aldım düşünün yani...

eskizlerim, numunelerim elimde, teklifimi düzenledim.

öğleden sonra oğlumun okulunun çayı vardı.

bir saatliğine oraya uğramak için eve gelip üzerimi değiştirdim kendime çeki düzen verdim.

azıcık asilin gönlünü ettikten sonra,

yine eve döndüm.

malum çaya gittiğim kıyafetle iş görüşmesine gidemezdim.

ciddiyetsiz görünebilirdi.

yine eve dönüp üzerimi değiştirdim.

dosyamı elime alıp sunuma gittim.

birinci aşama, ikinci aşama derken, nihayet görüşme bitti.

biz sizi haberdar ederiz diyerek ,

iyi günler dilediler bana.

eyvah dedim.

olmadı galiba.

oysa tüm gün ve tüm gece uğraşmıştım.

akşam 7 de gelen telefon hiç beklemediğim bir telefondu.

iş okeylendi.

pazartesi bana dönerler diye düşünmüşken,

aynı gün içinde gelen olumlu haberle uçtum tabi...

bu haberi evde çay demleyerek ve eti puf eşliğinde kutladık.

ama bir kitap pasta olsa fena olmazdı hani...:)))))

(biri diyet mi dedi)

şimdi yorgunum.

gaz, fren derken, bacaklarım ağrımış.

hava yağışlı olunca araba kullanmak daha bi stresli.

gözlerim kapanıyor.

ama mutluyum.

az sonra gidip yatarım.

ancak bugünkü hevesimi, telaşımı, ve sonucunu buraya kaydetmek, sizinle paylaşmak istedim.

yeni yıl ,yine bereketiyle geldi işte...

çok şükür....

şimdi üretim zamanı.

adet çok fazla.

inşallah seri ve kaliteden ödün vermeden çalışıcam.

yorumlarınızla güç veriyor, destek oluyorsunuz...

teşekkür ederim.

ETKİNLİKLERDEN HABERLER...ELİF ŞAHİN KEÇE TASARIM ATÖLYESİ FAALİYETLERİNE DEVAM EDİYOR....

2012-01-06T18:09:00.000+02:00

Sizinle daha önce de paylaşmıştım... yılbaşı üzeri Bursamızın en güzel alışveriş merkezi olan KORUPARKtaki Lösemili çocuklara yardım derneği yararına gerçekleştirdiğimiz etkinliğimizin afişini arşiv olması açısından paylaşmak istedim.

Türk Anneler Derneği'nin divan otelde gerçekleştirdiği etkinlikte,

ilgi görmekten, yakaların en çok satan ürün olmasından duyduğum memnuniyeti anlatamam.

düşünsenize, siz bir hayal kuruyorsunuz,

gece gündüz demeden hayalinizi hayata geçiriyorsunuz.

ona paha biçmek çok zor oluyor.

birde bakıyorsunuz ki sizin hayaliniz başkalarının yakalarını süslüyor.

hemde elinizin emeğinin hakkını vererek...

ilk gördüklerinde verdikleri tepkiler çok mutlu ediyor beni...

Türk Anneler Derneği başkanımız sayın Hale Tanca SİVRİOĞLU

organizasyonun temel taşıydı.

hepimizi tek tek dolaşarak nasıl gidiyor, var mı bir eksiğiniz diyerek bize ev sahipliği yaptı.

bu arada DİVAN OTELin

yemeklerine ve tatlılarına, sunumuna hayran kaldım.

oldukça bol katılımlı, genellikle öne çıkan tasarım ürünlerinin bulunduğu nezih bir organizasyondu.

şimdi yeni organizasyonlar var sırada.

ve ben yine gece gündüz demeden çalışıyorum.

bu aralar biraz direncim düştü,

hem okul, hem iş, hem koşturmaca olunca

zorladı beni.

ama önümde 15 günlük süper bir fırsat var.

ve bugün yine bir çalışma için yetkililerle el sıkıştık.

bu gece boyunca arge çalışmaları yapmalıyım.

yarına birim fiyat ve toptan fiyat çıkarmam gerekiyor.

aynı zamanda da ürünün tasarım taslağını...

bana kolay gelsin mi?????

YİNE GÜMBÜR GÜMBÜR BİR PROJE İLE GELİYORUM...

2012-01-06T13:25:00.002+02:00

YAKIN ZAMANLISI DA VAR UZAK ZAMANLISI DA...

AMA YİNE GÜZEL İMZALARA GEBE ELLERİM...

HAYATA YİNE GÜZEL AYAK İZLERİ BIRAKMANIN TELAŞINDAYIM...

HER ZAMANKİNDEN DAHA HEYECANLIYIM...

ÇÜNKÜ BU DEFA BENİM İÇİN MANEVİ BİR BORÇ ÖDEME ZAMANI.

YAZDIKLARIMI TAM İFADE EDEMİYORUM BELKİ ŞİMDİLİK.

DAHA ÖNCE YAPTIĞIM ÇALIŞMALAR SOSYAL SORUMLULUK İÇİNDİ.

BU DEFA VİCDANİ SORUMLULUK PROJESİ.

O KADAR HEYECANLIYIM Kİ, HERŞEY KUSURSUZ OLSUN, HAZIRLIKLAR TAM OLSUN İSTİYORUM.

O YÜZDEN İTİNAYLA, YAVAŞ YAVAŞ VE BÜYÜK BİR HEVESLE ÇALIŞIYORUM.

BU ÇALIŞMANIN SONUNDA GÖRECEĞİM YÜZ, O YÜZDEKİ İFADENİN GÜZELLİĞİ İÇİN...

BU BİR ADAK...

BU BİR HEDİYE...

BU BİRİNİ ÖLÜMSÜZ YAPMANIN EN GÜZEL YOLU.

O YÜZÜ,O İFADEYİ,

O DUYGULANARAK DOLAN GÖZLERİ SİZİNLE PAYLAŞICAM.

AMA DAHA HAZIRLIKLARIM BİTMEDİ.

ONUN ÖNCESİNDE YİNE BENİM İÇİN ANLAMLI BİR MİNİK PROJEM DAHA VAR...

ŞİMDİLİK SADECE SÜPRİZ...

İÇİMDEKİ COŞKUYA ORTAK OLUN İSTEDİM...

ÇEKİLİŞİMİZ VARRRR HAYDİ KATILIN...BELKİ DE ŞANS SİZE GÜLER...

2012-01-05T20:19:00.002+02:00

YILBAŞI üzeri baktım her yerde çekiliş var...

ben de çekilişimi yeni yıla sakladım.

ne zamandır aklımdaydı.

şimdi işte bu güzel keçe süslemeli şalı içinizden birine hediye etmek istiyorum.

yapmanız gerekenler:

facebook sayfamızı beğenmek :)

bloğumuzun izleyicisi olmak :))

BLOĞUNUZDA ÇEKİLİŞİ DUYURMAK

kendi facebook ve twitter sayfanızda çekilişi duyurmak,

ve yorum bırakarak ben de istiyoruuuum demek...

isteyenler facebooktan beni de ekleyebilir...:)))

bu da benim facebook sayfam :)

çekilişin sonucunu ocak ayının son günü açıklamış olucam.

hepinizin adını kağıda yazıp oğluma çektirerek belirleyeceğim. ve o kareleri de sizinle paylaşıcam...

bu ürünler tamamen benim el emeğim olup

kişiye özel ve tek olarak üretilmiştir.

HEPİNİZE İYİ ŞANSLAR....

SONUNDA MUTEBER İLE DE TACO SALATA YEDİK....

2012-01-05T18:19:00.000+02:00

yılbaşı geçmiş olmasına rağmen hala hediyelerim bitmedi...

günlerdir o gün mü buluşsak, bu gün mü buluşsak derken,

sonunda bu gün buluşabildik.

yine bir sürü engel çıktı ama biz biraraya gelmeyi başardık.

Muteber ne zamandır ,

ben de istiyorum ipekle yediğiniz salatadan diyordu.

ve büyük gün bugündü.

çok özleşmişiz ya...

önce sıkı bir kucaklaştık.

ben onu çooook seviyorum.

yüzü gibi durudur içi de arkadaşımın...

çok iyi niyetli ,çok marifetlidir.

gözlerinin içi güler.

buluşur buluşmaz kocaman bir kucaklaştık elbette.

sonra elindeki poşeti bana uzatıp bu senin için, güzelliğine , bakımına düşkün bayan...

dedi...

merakla açtım paketi.

sizinle yeni yıl hediyelerimi ayrı bir postta paylaşıcam.

ama hangi birini ekleyeceğimi bilemedim.

hiç ummadığım kadar çok hediye aldım bu yıl.

çok hoş bir set,

içinde herşeyi var.

buradan da ayrıca teşekkür ederim arkadaşıma.

çok sevindim.

uzun uzun sohbet ettik,

biriktirdiğimiz ne varsa konuştuk.

kendimizi ödüllendirdik...

dünkü keyifsiz halimi aldı götürdü.

bugün daha iyiyim...

burnum ve dudağım hala uçuk ama olsun.

o da nazarı olsun.

dün ve bugün yeni yılın bereketi hemen yansıdı işime.

çok güzel iki teklif aldım.

yakında onları da paylaşıcam sizinle.

kocaman öpüyorum sizi....

hafta sonuna şafak bir....

ÖNCE SATTIK KIYAMAYA KIYAMAYA....SONRA ALDIK HOPLAYA ZIPLAYA...

2012-01-05T14:28:00.001+02:00

zeynebim arabasına sıkı sıkı bağlıydı. eee kolay mı çocuklarının büyüdüğü anılarla dolu arabası...

ay gidecek tühhh diye diye arabayı sattık.

ben de öyleyimdir ama duygusal olarak bağlanırım maddelere.

zeynep te hiiiç kıyamadı arabasına.

aslında bir ara yabancıya gitmesin, ben kendi arabamı satsamda onunkini mi alsam dedim.

sonra alıcısı çıkınca verdik gitti...

zeynep burada direksiyonu seviyor, okşuyor.

çünkü teslim edecektik o gün arabayı.

ve arabamız gitiiiii......

gelelim yenisine...

taksiyle mi geleceğim ben okula diye ahlanıp vahlanırken,

yenisi geliverdi çabucak.

ohhh bir kutlama yaptık ki sormayın.

yağmura aldırmadan gezdik o gün.

gittik bir de ıslattık...

yemeğini de yedik yeni arabanın hatrına...

zeynep o kadar mütevazi ki,

şimdi de jeeple okula gelmeye utanıyor.

bu yüzden kartal alıcaz ona bitane :))

şimdi bana elif sen arabanı bırak okulun önünde diyor.

beraber okul çıkışlarında kahveye, çaya...

bulvarda gitmediğimiz yer kalmadı.

bu ara leman kültüre dadandık.

enfes bir wafle yapıyor.

ne o biz diyetteyiz...

gerçekten ama... bitter çikolatalı yiyoruz kalorisi az olsun diye :p

işte böyle bir sevincimizi daha paylaştık sizinle...

biz çok mutlu olduk ,

size de anlatalım dedik.

zeynep bu postu görünce bana çooook kızacak .

ama yabancı değil artık onu da ipeki de tanıyorsunuz ya...

çok daha güzellerini sizlere versin allahım.

allah tabanını , tekerini düz bastırsın , kazasız belasız kullanmak nasip etsin inşallah.

beni de her gün gezdiriyor ya ...

ne diyeyim allah razı olsun...:))))))

yazarım dedim zeynep ...

hiç kızma valla...

yazdım gitttiiiiii.....

AH O MASADA BEN DE OLSAYDIM....

2012-01-04T16:40:00.000+02:00

kızlar fotoğraf bana ait değil görsellerden buldum.

kim hazırlamışsa çok güzel olmuş ellerine sağlık...

şimdi gelelim asıl meseleye...

sabahın köründe kalkıyorum(bu kör olan saat 6 belirteyim dedim.)

sonra aç acına okulda, 6 saat derse giriyorum.

ki bu gün hem üşüdüm, hem keyifsizim.

dudağım, burnum uçuklamış...

varın gerisini siz düşünün.

ortak sınav vardı,

müdür yardımcımız halime acıyıp beni görevlendirmedi de bir bardacık çay içebildim.

okuldan geldim

öyle naz yapacak, mırıl mırıl nazımı çekecek birilerine ihtiyaç duyarken, acıkmış olduğumu farkettim.

ayten ablam her zaman ki gibi enfes güzel bir tavuklu yahni ve pirinç pilavı ve salata yapmış.

ama benim canım,

sıcacık demlenmiş bir çay ve tatlı tuzlu bir sürü ikram olan bir masada olmak istiyor.

bu gün yemek modunda değilim.

tavacı recep ustaya da gitsem yok yani...

ekler pasta, tramisu, elmalı kurabiye,

patates salatası, kısır,

muteberin mahlepli kurabiyesi,

avcı böreği falan istiyorum...

ama nerde....

bloglarda hepsinin fotoğrafı var da...

ben yemek istiyorum.

eee elif dedim kendi kendime.

bu kadar tutar sınırlarsan kendini ,

açlık patlaması yaşaman normaldir.

allah aşkına biriniz şöyle ikramlar yapıp beni davet edin ya...

özellikle cuma günü ders çıkışında pestilim çıkmış oluyor.

bakın saat 1-30 da sizdeyim söz.

ama bol ikramlı bir masa olsun.

yiyelim içelim,

sonrasında da bana dokunmayın uyuyayım bi kenarda.

az önce mutfağa gittim de

su içmeye,

allahtan uçak istesem vercekmiş.

ayten ablam ıslak kek yapmış yine.

e malum çarşamba leyloşum var...

o da puf böreği yapmış.

saklamışlar benden ayol...

şimdi ben geçeyim mutfağa, hem leylamla iki lafın belini kıralım, hem de az çeşitte olsa ben azıcık şunların tadına bakayım.

ama siz yinede beni çağırın çaya...

baktınız uzağız bana gönderebilirsiniz yaptıklarınızdan

vallahi bak ...

yerim ben.

özellikle kurabiye yapan arkadaşlar ...

bana acıcık kurabiye gönderin ya...

sevaptır :)))

hadi kalkayım ben içim ısınsın azcık çay içeyim...

nestug da çekiliş var....

2012-01-04T16:13:00.000+02:00

ürün ve çekiliş detayları için buraya.....TIK TIK...

YAZDIKLARIMDAN SON BİR KAÇ AYIN POSTLARINI OKUDUM VE BUNU SEÇTİM....YILIN POSTU.

2012-01-03T22:30:00.000+02:00

YAZMIŞIM DA YAZMIŞIM....

YILMADAN YORULMADAN YAZMIŞIM

hissettiklerimi, gördüklerimi yediklerimi , içtiklerimi, giydiklerimi, yaptıklarımı...

içimi anlatmışım size, yüreğimden geçipte kimseye anlatmadıklarımı anlatmışım.

hani karşımda biri olsa bu kadar düzgün ifade etmezdim belki.

nasıl olsa beni anlayamaz derdim.

ama size anlatırken tam da içimden geldiği gibi anlatmışım.

okurken farkına vardım.

ayıklamamışım cümlelerimi...

nasıl geldiyse öyle dökülmüş klavyenin tuşlarına.

bu yüzden,

yazdıklarım arasında bir seçim yaptım.

ve size yüreğimi anlattığım yazıyı seçtim.

tekrar okumak isteyen varsa......

en çok bunu sevdim TIKLA :)

ÇEKİLİŞİMİZE BUYURUNNNNNNN

2012-01-03T19:24:00.002+02:00

BİR ÖNCEKİ POSTTA BELİRTTİĞİM GİBİ ŞAL ÇEKİLİŞİMİZ VAR VE KATILIMLARINIZI BEKLİYORUZ.
YAPMANIZ GEREKENLER AŞAĞIDAKİ POSTTA....

ÇEKİLİŞ VAAAAAAAAAAAAAAARRRRRRR....HAYDİ KIZLARRRR...

2012-01-02T18:09:00.001+02:00

YILBAŞI üzeri baktım her yerde çekiliş var...

ben de çekilişimi yeni yıla sakladım.

ne zamandır aklımdaydı.

şimdi işte bu güzel keçe süslemeli şalı içinizden birine hediye etmek istiyorum.

yapmanız gerekenler:

facebook sayfamızı beğenmek :)

bloğumuzun izleyicisi olmak :))

BLOĞUNUZDA ÇEKİLİŞİ DUYURMAK

kendi facebook ve twitter sayfanızda çekilişi duyurmak,

ve yorum bırakarak ben de istiyoruuuum demek...

isteyenler facebooktan beni de ekleyebilir...:)))

bu da benim facebook sayfam :)

çekilişin sonucunu ocak ayının son günü açıklamış olucam.

hepinizin adını kağıda yazıp oğluma çektirerek belirleyeceğim. ve o kareleri de sizinle paylaşıcam...

bu ürünler tamamen benim el emeğim olup

kişiye özel ve tek olarak üretilmiştir.

HEPİNİZE İYİ ŞANSLAR....

YİNE BİR PAZAR BU KEZ KAHVALTI DEĞİL...TAVACI RECEP USTA'DA DOĞU TADINDA ZİYAFET...

2012-01-02T17:04:00.001+02:00

bu başlangıç henüz.

kıymalı değil bildiğin parça etli kuru patlıcan dolması...

yanında içli köfte.

salata ve acılı ezme...

bakır taslarda ayran.

elimdeki kepçe ile içeceksin bardak falan yok öyle...,

e çiğ köftesiz doğu mutfağı mı olurmuş canım.

ben dekorasyonunu da kalitesini de çok beğendim.

böyle locaları da mevcut.

masa yada gruplar için uzuuuuuun masalar...

ve tabiki asil paşam...

yiyeceklerden kendimi acıcık çekebilmişim....:)))

çok açım demek ki.

bu lambaları çok sevdim...

yedikten sonra aklıma geldi çekmek.

açlığım bloggerlığımı bastırmış olsa gerek...

ay bitmeden çekseydik bariii demişim...

mekan gerçekten çok itinalı döşenmiş.

ferah.

aydınlık.

yaz aylarında bahçesi harika.

anne oğul tatlı ikramını bekliyoruz.

tazecik çıtır çıtır baklava

hemde içi booool antep fıstıklı.

yanında irmik helvası ve

dondurma ile...

herşeyiyle harika bir sunum...

lezzetine, etin yumuşaklığına diyecek söz yok.

hürmet desen ala...

izmir istanbul ve ankarada şubeleri var.

yolu düşen uğrasın derim...

hadi afiyet olsun şimdiden.

VE 3-4 KARE DETAY SİZE...

2012-01-01T18:18:00.001+02:00

2012 YE GİRERKEN....

2012-01-01T17:47:00.000+02:00

KUZUMMM

o kadar çok eğlendi ki...

o kadar keyifliydi ki...

sihirbazlar, çocuk menüleri,

filmler, oyunlar, top havuzları, animatörler...

aradığı ne varsa orada vardı.

uzaktan izledik bir ara ,

bulunduğu ortama adapte olmuş ve çok neşeli görünüyordu.

gittiğimiz otel çocuklu aileler için herşeyi en ince ayrıntısına kadar organize etmiş.

oldukça rahat ettirdiler çocuk anlamında herkesi...

geri sayım bitip te saat 00:01 olduğunda asilin hali buydu.

tüm çiftler birbirine sarılmıştı.

herkes mutlu bir yıla girmeyi umut ediyordu.

biz de oğlumla kocaman sarıldık işte böyle.

şarkılar söyledik.

babasının şapkasını taktı başına.

erkeklere bu şapkaları dağıttılar, bayanlara çok ilginç maskeler.

hani maskeli balolarda takarlar ya onlardan.

sahnede ASLI ZEN VE GÖKHAN TEPE vardı.

yine de evde geçirenleri daha akıllıca buluyorum .

çünkü ücretler inanılmaz yüksekti.

anadolu et lokantası 8 kişilik yılbaşı menüsü yapmış, hindiden, mezelere, tatlılara kadar herşey var ve 265 tl idi.

eve servisi vardı.

bir çok arkadaşım, bir evde bir kaç aile toplanıp o menüden sipariş ettiler.

ve evde kutladılar.

benim ise organizasyondan son ana kadar haberim yoktu.

8 gibi haberdar oldum.

apar topar gittim yani.

baba oğul planlıymış meğer.

işte öyle yada böyle bir yıl daha geçti gitti.

kritiğini ben de yaptım herkes gibi.

ama yeni yıl için elbette bir sürü umut filizi yeşerttim şimdiden.

hepiniz için çoook güzel süprizlerle dolu bir yıl olur inşallah.

mutlu pazartesiler diliyorum...

AĞACIMIZIN ALTI GÜNDEN GÜNE DOLDU VE İŞTE BEKLENEN AN GELDİ...

2011-12-31T17:42:00.000+02:00

çok tartışılır her yıl şu yeni yıl ağacı.

gevur adeti diyenler,

günah diyenler.

ben aslında bu heyecanı seviyorum.

kendi fikrim şu,

zaten hediyeleşmek çok güzel bişey.

ve bizler zaten sevdiklerimize hediyeler alıyoruz.

sadece yeni yılda değil ben aklıma estikçe alırım mesela.

sunum da benim için çoook çok önemli.

önce paket heyecanlandırmalı insanı.

bu yüzden aylar öncesinden almaya başlarım hediyeleri.

kimin ne istediğini, neyi sevdiğini önemserim.

bende çok severim herkes gibi süpriz hediyeleri.

bu yıl hiç olmadığı kadar çok hediyeye boğuldum sevdiklerim tarafından.

yıl içinde bir çok kez hiç beklenmedik anlarda süprizlerle , çiçeklerle karşılaştım.

'''elif kapa gözlerini '''cümlesini çok sevdim bu yüzden.

asil çok heyecanlı.

okulda çekiliş yapmışlar en güzel hediyeyi o vermek istiyordu.

bende kız arkadaşı için süslü püslü bir bere ve iki toka hazırladım.

çok şık bir kutu alıp onun içine yerleştirdim.

asil evdeki hediyeleri açmak için çok sabırsız.

başına kadar gidip ,

ışığa doğru tutuyor paketleri.

içini görebilmek için.

dijital yada teknolojik olsunmuş onun hediyeleri.

öyle yaptık.

hediyelerimizin

aslında çoğu aralık ve kasım aylarından beri hazır bekliyor.

ben hediyemi kendim seçtim.

tabiki ayakkabı :)))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

ve hatta bir de çizme :))))))))))))))

şimdi herkeste bir heyecan ki sormayın.

ayten teyzemizi cumadan sonra göremiyeceğimiz için cuma günü hediyesini verdik.

leyla ablamız çarşamba kavuşacak hediyesine.

hediyeleşmek güzel şey...

aaaa bu arada İpekimin kargosu da çıktı yola.

inşallah beğenir...

yeğenim bahar ve abimin eşinin hediyelerini de ulaştırdım...

annemin apartmanındaki tüm kızların hediyeleri de yerine ulaştı.

hala arabamda verilmeyi bekleyen küçük hediyelerim var.

bugün meldacım beni otoparkta yakalayıp kahveye davet etti.

bende hadi valla geleyim deyip 2011 in son kahvesini de onda içtim.

hemen arabamdan küçük bir hediye de ona verdim.

bu ne ayol hazır mı bekletiyorsun hediyeleri demez mi :)))

hala hediye almamış olanlar varsa,

minik ve klişe olan kırmızı ;) hediyelerden pentide mektup zarfı şeklinde hazırlanmış çok hoş ürünler var...

bir bakın derim...

yine boyner kırmızının ağırlıkta olduğu kocaman bir yer ayırmış yeni yıla.

eh bize müsade ,

daha gidip hediyelerimizi açmamız lazım.

yoksa asil beni tüketecek

ANNE HADİİİİİİİ

diye diye.

hepinize mutlu yıllar.......

sağlıcakla kalın.

bu arada hala bilmiyorum yeni yıla nerede gireceğimizi.

İYİ Kİ ÇALIŞIYORUZ DİYEREK KALDIRDIK KADEHLERİMİZİ...2012 İÇİN....

2011-12-30T20:09:00.000+02:00

takip edenler bilir..

bizim grubumuz var

adı:

iyi ki çalışıyoruz grubu.

bir araya geleceğimiz günü iple çekiyoruz genellikle.

çocuklu buluşmalarımız ayrı, çocuksuz ve eşsiz kaçamaklarımız ayrı, hamam kapatmalarımız ayrı bir efsane...

hülyacım.

prag dan döner dönmez ayağının tozuyla geldi yanımıza...

eminecim...

eline ayağına bayıldığım hatun kişi...

kırmızı deri pantalonu ile mest etti bizi...

ben henüz kuafördeyken...

zaten artık kuaförün üst katından bir daire tutucam olmıcak böyle...

evden çok oraya gidiyorum neredeyse.

onları çooook seviyorum.

LEMAN KÜLTÜRDEYDİK BU AKŞAM.

beyoğlundan sonra bursada da görebildik nihayet.

keyifli ve güzel bir yer.

ayrıca ucuz...

ve işte hepimiz bir aradayken...

garson halimize acıyıp sizde geçin ben çekeyim demese...

hep birimiz eksik olacaktı.

hep birlikte çektirdikten sonra bir de tek tek dondurduk o anları...

gülşahım...

canım benim...

yine çok hoştu.

hepimiz bakmaya doyamadık.

burcu.

o bizim matematikçimiz.

uluay...

her defasında bir değişiklik yapıp bizi şaşırtmayı başarıyor...

veee esracım...

sakin ve hanım...

hepsini çok seviyorum.

birlikteyken vakit nasıl geçti anlamıyoruz.

sohbetimiz, fikirlerimiz, tarzımız çok tutuyor.

hani istesen bu kadar denk gelmezdi...

2012 görüşmesinde buluşuruz...

ocakta hamam kapatıyoruz yine.

hamamda şarap partimiz var.

bekleriz. :)))

DİVAN OTEL ORGANİZASYONUNDAN MERHABA...YILIN SON ORGANİZASYONU...

2011-12-30T15:20:00.000+02:00

bu yıl o kadar verimli bir yıl oldu ki benim açımdan...

koruparktaki işyerimi kapatırken üzülmüştüm.

o hareketliliğe, ürünlerimin bir sürü insana ulaşmasına çok alışmıştım. ve

kıyamıyordum kapatmaya.

ama çoook yorgun düşmüştüm.

hatta yılbaşına yakın bir zamanda

direnç düşüklüğünden hastanede yatmıştım.

sabah 6 da kalkıyor, okula gidiyor, öğlen okuldan çıkıp koruparka geçiyordum.

gece 10 da kapanış en erken.

10 da işten çıkıp eve geldiğimde oğlum uyumuş oluyordu.

sabah ben çıkarkende uyuyorken bırakıyordum.

hepsi bir yana,

ürünleri ben yapıyorum tek başıma.

ürünleri yapacak zaman sadece geceleri bulabiliyordum.

genellikle 3 saat uyuyordum.

3 e kadar üretim yapıyor,

3 ten 6 ya kadar uyuyordum.

direncim düştü, hastanelik oldum.

eşim zaten çok yoruluyorsun ,

sosyal hayatımız kalmadı , asil seni özlüyor diyordu.

doktor,

tüm depolar boşalmış, artık bitkin hale gelmişsin deyince eşim kapatma kararı aldı.

çünkü ben devlet memuru olduğum için herşey onun üzerinden yürütülüyordu.

biraz erteledim ama sonunda karşı koyamadı bedenim.

o kapanışın beni çok üzeceğini düşünmüştüm.

insanlarla olan iletişimim kesilecek diyordum ki,

öyle olmadığını gösterdi zaman.

kurslara ağırlık verdim.

bir sürü bayanla tanıştım.

bazıları ile arkadaş, bazıları ile dost oldum,

kendime daha çok vakit ayırdım, daha çok gezebildim mesela.

orada ayağım bağlıydı. şehir dışına çıkmam sorun oluyordu.

sonra işlerim siparişlerim arttı.

euro bazında ödediğim kira bana kalır oldu.

daha çok kazandım.

öğle uykuları ile tanıştım.

ve her yerden davet alır oldum.

faruk saraç maceram başladı.

kısaca,KAPANAN HER KAPININ BAŞKA BİR KAPININ AÇILMASINA VESİLE OLDUĞUNU YAŞADIM.

ama edindiğim tecrubelerimi,

ve kazançlarımı göz ardı edemem...

şimdilerde her etkinlik vaktinde bana haber veriliyor, elif hanım katılırsanız seviniriz deniyor.

ben de seve seve katılıyorum.

hem üretmek için motivasyon sağlıyor, hem de satış imkanı sağlıyor.

keyifli geçiyor organizasyonlarımız.

talepten memnunum.

son katılımda en çok boynumdaki yakalardan satıldı mesela.

bunların hepsi benim özgün tasarımlarım.

hayallerimin işlenmiş hali.

alanların mutluluğu ile besleniyorum...

son organizasyon divan otel de idi.

çok şık ve nezih bir davetti.

katılımcılar da öyle,

bu yıl dolu dolu geçti.

her anlamda kazançlı ve bereketli bir yıl oldu.

bunu yalnızca maddi anlamda söylemiyorum.

galiba insan 30 dan sonra farklılaşıyor.

işte benimde yeni kazançlarım oldu yeni yaşlarımla...

şimdi geriye dönüp bakıyorum da,

boşa zaman geçirmemişim, iyi şeyler yapmışım,

ayak izleri bırakmaya devam etmişim.

zaten önemli olan da buydu benim için.

gönlüm rahat.

huzurlu bir yılı geride bıraktım.

geçmiş postlara baktımda,

çok gezmiş, çok yemişim.

ama en çok yazmışım galiba.

sizinle konuşmuşum karşımda kaç kişi olduğunu bilmeden.

hayat hep güzel şeyler sunmuş,

hep müjdeli haberler vermişim.

sizler bana hep destek olmuşsunuz.

sevmişim, sevilmişim,

yaşamışım,

anlatmışım...

iyi ki bu bloğu açmışım...

yoksa sizleri nasıl bulurdum?

hepinize her şey için teşekkür ederim...

15 DAKİKALIK TENEFÜS = ÇİKOLATA + NESCAFE + SOHBET

2011-12-29T18:46:00.001+02:00

biz öğretmenlerin en uzun keyfi 15 dakikalık.

çünkü uzun tenefüsümüz o kadar.

kahvemizi, çikolatamızı, drajelerimizi,

kurabiyelerimizi, krakerlerimizi,

gün yapıyor edasıyla çıkartıp

tüm mutluluğu 15 dakikaya sığdırmaya çalışıyoruz.

şimdi

büyük bir keyifle şunu söylemek isterim ki....

üzerimdeki takım 13 yıl önce ilk öğretmenlik stajım için üniversitenin son yılında aldığım takımım...

o zamandan beri hatırası var diye atamadığım,

ama yıllar sonra içine girebilmeyi pek hayal etmediğim, ama girebildiğim takım yani...

ayyy yazarken bile mutlu oldum ayol.

burada önümde duran kitap ilkokul 3. sınıf kitabı.

malum paşam 3. sınıf.

bende onun için kaynak kitaplar bulup önce kendim çözüyorum.

gelelim tenefüse;

hatice hocamın elinde

bitter çikolata kabını görüyorsunuz dimi...

hani sunum harika olmasada,

camın kenarındaki pembe kapta kahveli drajelerimiz var kahve dünyasından...

peteğin üzerinde ülker kremalı...

yine fincanlarımız ve nescafemiz...

tek çekim yapan ben değilim...

kim kimi çekerse...

elinde fincanla tek elle anı biriktiren arkadaşım neval hanım. din öğretmenimiz.

ben ikramlara dalarken.

hatice hocam komutu verdi.

dilinle damağının arasına koy ,

tenefüs boyunca bitirme,

çiğnemek yasak...

piki dedim ne diyeyim...

kilosuna dikkat eden hanımlar olarak, (nasıl olcaksa artık)

bir tek kare alıyoruz.

öyle paketi ile götürmek yasak.

verilen komuta aynen uyarken ben...

burada mmmmmmmmmmmmm diye ses çıkıyor istem dışı...

:)))))

burada hala bitirmemiştim inanın.

bir kare hakkım var diye elimden geldiğince uzun sürsün bu keyif istedim.

zeynep yine hallerime gülüyor...

ahhh elifff

okula gelme sebebimsin yemin ederim diyor bana...

daha ne olsun...

duyabileceğim en güzel şey...

ve ben çikolatanın etkisindeyken.

hatice hanım bana ruhu yüzüne yansıyan kadın diyor.

inanmıyordum ama bu fotoğrafa bakınca ikna oldum.

demek ki neymiş????

her anın tadını çıkararak yaşamak gerekmiş...

hayat güzel şey beee...

okul ayrı güzel geçiyor,

tenefüsü ayrı, dersi ayrı güzel....

kurslarım ayrı güzel,

kendi yaşıtlarım, büyüklerim, keçelerle , renklerle arkadaşlığımız, paylaşımlarımız, yediğimiz içtiğimiz,

ayrı güzel,

sonra faaliyetlerimiz, etkinliklerimiz, projelerimiz....

yanımda hep mutlu yüzler, gülen yüzler...

içim yine bayram yeri gibi...

şimdi kalkayım ben...

oğlumun ödevleri var...

anne yardımı lazımmış.

müsadenizle....

LÖSEMİLİ ÇOCUKLARA KEÇE DESTEĞİ... 27 ARALIK 2011

2011-12-29T00:11:00.001+02:00

2011 e veda ederken,

sanırım en manevi doyumu sağlayan etkinliğimize attık imzamızı.

ayak izlerimize bir yenisini ekledik.

çalıştık, ürettik, paylaştık, öğrettik,

bir sürü minik el ile el sıkıştık, tanıştık.

damlaya damlaya göl yaptık,

el ele değdik,

kocaman bir halka olduk.

iki güne çok duygu sığdırdık.

dünyayı kendi çevremizden ibaret sanarak yaşarken, başka dünyaların pencerelerinden içeri bakmayı denedik.

başkalarının ayakkabısını giymeyi denedik...

ben kendi adıma çok mutlu oldum.

şimdiye kadar öğretmenlikten, ticaretten, üretimden çok daha fazlasını kazandım.

ama kazandığım hiç bir para bu denli mutlu etmemişti beni.

ben bunları yazıyorum...

anlatıyorum ...

çünkü....

sizinde yapabileceğiniz bişeyler olduğuna inanıyorum.

deneyin.

bulun ihtiyaç sahiplerini.

kıyafetime uysun diye tırım tırım dolaşıp, uygun ayakkabıyı bulunca 300-500 demeden alabiliyorsam,

onlar için de yapabileceğim bişeyler olmalı demek gerek.

dün lösev ile yan yanaydık...

yine bir organizasyonda.

doğal kumaştan dikilmiş torbalarda tarhana satıyordu bayanlar , salça satıyordu...

lösemili çocuklar için...

benim elimden bişey gelmez ki demeyin.

hadi sizde bişeyler yapın...

GÖRENDE BENİ HİÇ DOYMUYOR ZANNEDECEK :))))))

2011-12-28T18:08:00.000+02:00

burası tezek kokuları içinde,

içinde bildiğin ineklerin, tavukların dolaştığı bir köy.

köy evleri, köy kahvesi var.

ama bir yer var ki....

damak zevkine düşkün insanları mıknatıs gibi oraya çekiyor...

duyan gidiyor.

hani şu anlattığım pideci...

burası onun bahçesi.

köyde bir yer oldukça itinalı hazırlanmış.

dekore edilmiş mistik ve doğaya uygun.

kapıda aracınızı vale alıyor.

buda ilginç.

sonra ayakta sıra bekliyorsunuz .hani belki biri kalkar da yer bulurum diye.

bu da o akşamın sabahı...

asil yine kahvaltı hakkını YETKİN teyzesinden yana kullandı.

saklı bahçedeyiz.

burasını artık anlatmıyorum. çünkü neredeyse hepiniz biliyorsunuz...

orada rahat ediyoruz...

bu kare ekmeklere bayılıyorum....

birde kekine...

kahvaltı sonrası mutlaka bu kekten tatmadan edemiyorum.

allahım çok mu oburuz gerçekten???

sabah kahvaltıya,

öğlen ciğerciye,

akşam pideciye...

ne o???

elif hanım 56 kiloda sabit kalacak...

zor biraz...

(neyse ki hala 56 yım :))

ama bu pide başka...

kavurmalı pide.

nasıl lezzetli var ya.....

bir yetmez birbuçuk anca...

o kadar güzel ki...

asıl bomba sonda...

tahin helvalı kapalı pide.

yedik yedik yedik....

bir de doymamış gibi,

iki tane de tahinli tatlı pide yaptırdık paketlettik.

ama mide fesadından ölüyorum sandım.

sahipleri çok hoş insanlar.

köy halkından bir işletmecilik örneği yani.

eşi ile birlikte işletiyorlar.

fiyatları çok makul.

tadı ünü duyulmuş...

bakanları, üst düzey bürokratları ağırlıyorlar.

zaten iş sahası yakınlarında olduğu için, fabrika yöneticileri hepsi orada ...

bahçesi lüks otomobil galerisi gibi...

kendilerini tebrik ediyor,

yolu düşen herkesin uğramasını tavsiye ediyorum.

LÖSEMİLİ ÇOCUKLAR İÇİN BÜYÜK KALPLER ARANIYOR DEDİLER...KALBİM BÜYÜK MÜYDÜ, KÜÇÜK MÜYDÜ BİLMİYORUM AMA KALBİMİ ONLARA SONUNA KADAR AÇMAYI DENEDİM...

2011-12-26T14:43:00.002+02:00

Hepimizin herşeyin en güzelini yaşamaya hakkı olduğu kadar herkesin sağlıklı yaşamaya da hakkı var...

ancak içimizden bazıları bu kadar şanslı değiller.

bizde bilmiyoruz şanslı mıyız değil miyiz...

çünkü hangi yaşta, ne zaman ve ne şekilde hangi hastalıkla savaşmak zorunda kalacağımızı bilmeden yaşıyoruz.

hepimiz bir hasta veya özürlü adayıyız aslında.

ben kendi adıma bir etkinlik planlamıştım uzun zamandır.

geliri mühim bir yere aktarılsın ,

bende toplumda üzerime düşen görevi yerine getireyim, yada kısa anlatımıyla

elimden geleni yapayım demiştim.

yollarımız LÖDER ile kesişti.

sonra bu etkinliği, amacını aktardılar bana LÖDER ÜYELERİ.

BURSAmızın kemik iliği nakil ünitesi yokmuş.

uygun ilik bulunsa dahi başka illere gidip orada nakil olabiliyormuş hastalar.

amaç nakil ünitesiydi yani...

ben cumartesi ve pazar

iki gün

24-25 aralık tarihlerinde,

bursanın en ilgi gören ve ziyaretçi girişi sağlayan alışveriş merkezinde bu etkinliği uyguladım.

LÖDER gönüllüleri de bana yardımcı oldular

iki günde hedeflediğim tutarı elde edecek kadar ürün yaptım geceleri.

hatta iki gün için planladığım ürünler bir günde tükenince,

ikinci gün için yeniden ürettim.

sonuç memnun ediciydi.

benim hedeflediğim rakamında üzerine çıktı toplanan gelir.

fotoğrafta görmüş olduğunuz bayanlar;

LÖDERin tüm işlerine koşturan, kendini adamış iki yürek.

biri SEMA SEÇKİNSOY,

diğeri ise

ULUDAĞ UNİVERSİTESİ

ÇOCUK HEMATOLOJİ UZMANI PROF. DR. ADALET MERAL GÜNEŞ.

kendisi aynı zamanda LÖDER başkanı.

öyle güzel sözlerle onure ettiler ki beni...

ve yeni bir teklif sundular.

hematoloji de yatan lösemili çocukların anneleri hastanede çok sıkılıyor ve endişe içinde yaşıyorlar Elif hanım,

haftada bir gün gelip onlara keçe kursu verebilir misiniz?

onlar için hobi odası türünde bir yer oluşturmuşlar.

kurs alanı varmış...

şimdi bunu projelendirip

hayata geçirebiliriz inşallah...

iki gün boyunca

sanırım 150 nin üzerinde çocuk ile tanıştım.

çok keyifli ve güzel bir etkinlikti.

aileler duyarlıydı.

çocuklarla iletişim kurarken hiç sıkıntı çekmedim.

öğretmenliğin verdiği tecrube ile hemen yakınlaştık.

orada kocaman bir aile gibi aynı hedef için çalıştık,

kumbaramız doldukça heyecanlandık.

noel baba bize eşlik etti...

çocuklar ürünlerini yaptıktan sonra öpücüklerle teşekkür ettiler.

bir gün içinde bu kadar öpüldüğümü hatırlamıyorum :)))

etkinliğe katılan ve bağış yapan herkesin adını ve yaşını kaydettik.

löderin sayfasından onlara kocaman bir teşekkür geliyor...

yaş aralığı iki den 12 ye kadar vardı ...

ama ilelerde çok heyecanla izlediler çocuklarının üretimlerini...

bazen etkinlik alanımız dolup taştı.

o zaman nereye yetişeceğimi şaşırdım.

ara sıra bende eğlendim...

oğlum bana ASİSTANLIK YAPTI...

bu küçük prensese bittim ben...

başında tacı ile, elinde tarağı ile o kadar güzeldi ki...

bir de sımsıkı sarılmaları yok mu minicik kolları ile...

ve kahvem geldiii.

latte tabikii...

sunumunu çok seviyorum...

sıcacık içtim içim ısındı. :)))

bazı anne ve babaları da etkinliğe dahil ettik...

çocukları ile birlikte ürettiler.

zaten asıl amacımız buydu.

anne çocuk atölyesiydi.

medical park onlara birer kalem hediye etti,

yaptıkları ürünleri de alarak,

lösemi hakkında bilgi edinerek ayrıldılar yanımızdan.

bu çocuk beni gülmekten öldürdü...

elimdeki aletin adı ne dedim...

PENSE dedi

bende hayır

KARGABURUN onun adı dedim...

güldü...

babasına dönüp,

penseye kargaburun diyo yaaaa...

deyip benimle dalga geçti...

o kadar komikti ki...

bu da benim öğrncilerimden AYCAN

okulda çok sohbet ederiz onunla...

çok doğal ve içtendir.

fikirlerini söyler benim hakkımda.

ileride ana okulu öğretmeni olmak istiyor.

ama bana hep sizin gibi olucam diyor.

:)))

bu küçük hanım o kadar pozitif ti ki...

şuna bir bakar mısınız???

veeeee

tabiki babam...

beni yine yalnız bırakmadı.

geldi etkinliğimize katıldı,

beni yine kucaklayıp enerji verdi.

onun deyimi ile baba vitamini...

eline aldı malzemeleri işe koyuldu...

çocukların hepsi birbirinden güzeldi.

bu fıstık hanım CEYLİN.

noel babadan korkup ağlayan,

ama süslü ve tarzı olan bir hanım kız...

birbirimizi çoook sevdik...

ve bu da tolga bey...

gamzen mi var senin dedim...

hemen gülümsedi.

sarılıp öpünce

ceylin poz veriyor ama noel baba bişey yapr mı diye korkudan ona bakıyor hep :)))

ve gün içinde ne birikmiş diye heyecanla para sayarken ben...

annem...

elif aç mı duruyorsun annecim yine?

yok anne acıkmadım.

en son kaçta yedin...

???????

ben susuyorum.

annemde kızgın bir bakış...

gel hadi bi yemek ye bizde...

koruparkta var anne.

ama sıcacık kuru patlıcan dolması yaptım bak. altını şimdi kapatıp buraya geldim.

hadi gel...

anne işim bitmedi ki daha...

gibi devam edip giden repliklerle annem de ziyaret etti beni...

nedense annem sürekli benim aç olduğumu düşünüyor. aslında değilim.

ama ikna olmuyor.

mutlaka gözünün önünde doyacaksın ki inansın...

kıyamam ona ben anne yüreği işte.

asil rozetini takmış işin başında...

babası da bir süre bizi ziyarete geldi.

bu da bahar

abimin kızı

yani ben hala oluyorum...

bana benzediğini söylüyorlar.

Bahar da halayı ziyarete gelmiş.

ailemiz uzun...

daha doğrusu biz 3 kardeş öyleyiz.

ama bakıyorum da Bahar da çok uzun gidiyor.

asil hem yaşıtlarına göre uzun hem iri...

baba genleri :))

bu fıstık 2 yaşında ama çoook cadı...

görmeliydiniz...

aslında daha fotoğrafını çekemediğim, pillerin bittiği anda gelen çocuklar var.

hepsini kocaman öpüyorum.

bana dolu dolu iki gün yaşattılar.

iki gece sadece 4 saat uyudum.

4 te kalkıp yine ürün yaptım.

buz pateni pistinden gelen soğuk sırtımın tutulmasına neden oldu,

ayakta kaldığım için ayaklarım ve belim ağrıdı...

ama tüm bunlara rağmen dün gece hayatımın en huzurlu uykusunu uyudum.

içim rahattı.

mutluydum.

içimden geçenleri anlatmak isterdim ancak tarif edemiyorum.

bu yüzden,

siz beni anlarsınız diyor,

ve biraz dinlenmek için battaniyemin altına çekiliyorum.

zira henüz faaliyetlerim bitmedi...

hadi kalın sağlıcakla....

BU SERİ ÜRETİMİN AMACI NE Mİ? ANLATAYIM....

2011-12-25T22:42:00.000+02:00

Bu bir bebek saç bandı efendim.

temamız yeniyıl.

duru bebeğin ilk yılbaşı kutlaması bu.

o yüzden bende elif teyzesi olarak ona minik bir hediye yaptım.

daha yelek yapıcam...

kırmızı temalı...

bu çalışkan adam babam benim.

baktı ki kızçesinin işi başından aşkın...

al getir işlerini bizde yapalım dediler.

toparlanıp annemlerde aldım soluğu.

süper bir ekip çalışması ile işimizi çabucak bitirdik.

LÖDER

ULUDAĞ ÜNİVERSİTESİ

ÇOCUK ONKOLOJİ

servisinde yatan çocuklarımız için ürettik bu defa.

her poşette bir anahtarlık yapacak malzemeler var.

yine yılbaşı temalı.

bunları kit halinde hazırladık.

çünkü:

anne çocuk atölyesi kuruyorum iki günlüğüne.

KORUPARK ALIŞVERİŞ MERKEZİNİNDEN gelen teklif üzerine,

böyle bir proje geliştirdik.

cumartesi ve pazar günü alışveriş merkezi çok yoğun.

ve çocuklara yönelik bişeyler yapalım dedik.

bu kitlerin bedeli 5tl.

anne çocuk, yada baba çocuk, yada dede torun farketmez,

kurduğumuz masalara gelerek kendi anahtarlığını kendi yapacak.

daha doğrusu birlikte yapacaklar.

anahtarlık bedelini LÖDER KUMBARASINA atacaklar.

iki gün boyu bu böyle devam edecek.

ayrıca ben uğraşamam ama almak isterim diyenlere de hazır yapılmış anahtarlıklar sunacağım.

toplanan para ELİF ŞAHİN TASARIM ATÖLYESİ tarafından LÖDER'E bağışlanacak.

daha birçok organizasyonla elde edilen gelir ile kemik iliği nakil ünitesi açılması hedefleniyor.

daha önce yine bağışlarla,

bursa yakınlarındaki ilçelerden gelen ailelerin ,

refakatçi dışındaki bireylerinin arabalarda, sokakta geceleri geçirmelerini engellemek amacı ile 54 yataklı bir misafirhane yaptırdığını, ve misafirlerden ücret almaksızın hizmet verdiğini belirtmek isterim.

ayrıca yine bağışlarla bu misafirlere kahvaltı da sunuluyor.

yani hasta çocuğun annesi yavrusunun başında refakat ederken baba banklarda, arabada yatmıyor.

işte böyle anlamlı projeler için

bende ELİF ŞAHİN KEÇE TASARIM ATÖLYESİ OLARAK

varım

demek istedim.

çünkü bu işin gönüllüleri, ya hastalığı geçirmiş atlatmış halden anlayan veliler,

ya da bu hastalıktan çocuğunu kaybetmiş anneler.

bilemeyiz ki...

birgün bizde onlardan biri olabiliriz.

ya da allah korusun çocuğumuz.

işin amacını anlatınca,

annem, babam, ve benim hassas yürekli oğlum işe koyuldular.

inşallah çok başarılı bir organizasyon olur da,

amacına ulaşır.

bu ekip çalışması hepimizi mutlu etti.

en çok ASİL böyle değerleri bilerek ve farkında olarak yetişiyor diye seviniyorum.

o gerçekten makul ve mantıklı bir çocuk.

merhametli ve hassas.

tasarımcı olma yolunda ilerliyor.

bu çalışmada bana asistanlık edecek.

yapamayanlara yardımcı olacak.

katılanlara amacımızı anlatacak...

bu misyonu üstlenmeyi o istedi...

bu ürünler taç....

kimin için yapıldıklarına gelince...

yeni yılda noel babanın kendisine bişeyler getirmesini dileyen 3-5 yaş aralığındaki kız çocuklar için ürettik.

annemle birlikte.

hepsinin bir hikayesi var.

22 ARALIKTA

onkolojide yatan lösemili çocuklar için HOLİDAY İN

otelde

LÖDER'in düzenlediği bir yılbaşı partisi vardı.

partiye ayakta katılabilenler geldi.

sonrasında klinikte yatanlara

hediyeleri vermek üzere ziyarete gidildi.

örgü berelere dikilen örülmüş saçlar,

onları en mutlu eden hediye oldu.

çünkü bereyi taktıklarında,

saçları varmış gibi görünüyor.

biraz buruk olsa da onlarda yılbaşı heyecanını yaşadılar.

yaptığımız etkinliğin fotolarını da sizinle paylaşıcam yakında.

şimdilik izninizle...

YİNE SAÇIMI KESTİRDİM GİTTİ.....

2011-12-23T18:17:00.001+02:00

Bir yanı oldukça kısa,

diğer yanı oldukça uzun.

çok beğenildi aslında.

bende zevkle kullandım.biraz radikaldi hatta.

ama artık uzun kısmı omuzuma değerek yamuluyor, otarafa bu tarafa kıvrılıyordu.

modeli çok bozmadan uzun tarafı biraz daha kısalttık.

arkasındaki verev görüntü daha düze yakın oldu.

ama sanırım bu hali daha kullanışlı oldu.

saç kesilince

rengi de daha güzel ortaya çıktı. yıpranmış taraflarıda kesilmiş oldu.

ben bu halini de beğendim. size de bir göstereyim dedim...

galiba bir daha saçımı uzatmayacağım.

bu halini ben de çok sevdim, etrafımdakiler de.

ama nosatalji yapıp size uzun halini de göstericem bir ara.

gerçi eski postlarda var..

ama yormayayım sizi...

aslında saçlarım dalgalı...yani bu haline pek yakın.

ama ben düz kullanmayı seviyorum galiba...

(bu arada epeyce tombikmişim be...yüzüm ay parçası gibiymiş maşallahhh :))

gerçi bu fotoğrafların mazisi en az 5 yıl vardır.)

işte bu da siyah saçlı düz hali...

sizcede şimdi daha iyi değil mi?

kısa ve modern :))